Bijzondere ontdekking in Indische Oceaan: kerkhof vol walvissen

In dit artikel:

In de Diamantina-breukzone, een diepe trog ten zuidwesten van Australië, hebben onderzoekers een uitgestrekt walviskerkhof ontdekt — mogelijk het grootste en ook het oudste dat bekend is. Op beelden zijn schedels, wervels en complete skeletdelen verspreid over de zeebodem te zien; de leeftijd van de resten loopt van enkele duizenden jaren tot mogelijk meer dan 5 miljoen jaar (de oudste botten zijn ongeveer 5,3 miljoen jaar oud).

De vondst laat niet alleen fossielen zien maar ook actieve ecosystemen: rond de karkassen zwermen zeekomkommers, kreeftachtigen en andere schaaldieren die zich voeden met het desintegrerende materiaal. Dergelijke ‘whale falls’ vormen op grote diepte een lokale voedselbron waar anders nauwelijks primaire productie plaatsvindt omdat zonlicht ontbreekt. Volgens bioloog Brendan Oonk werkt de trog als een natuurlijke fuik: stromingen en de vorm van de zeebodem concentreren dood materiaal op deze plek, waardoor er door de eeuwen heen steeds walvissen zijn neergekomen en bewaard gebleven.

De uitzonderlijke conservering biedt wetenschappers een zeldzame blik op de evolutionaire en ecologische geschiedenis van walvissen en op diepezeeleefgemeenschappen die grotendeels onbekend zijn. Oonk benadrukt hoe klein ons begrip van de diepzee nog is en ziet het gebied als een waardevol onderzoeksveld: "We hebben nu een plek gevonden waar we heel veel van kunnen leren." De ontdekking onderstreept zowel de rol van whale falls in diepe voedselketens als de noodzaak om meer van de oceaanbodem in kaart te brengen.