Bijna 100 dagen Jetten: veel PR, geen resultaten behalve negatieve
In dit artikel:
Op 3 juni zit Rob Jetten honderd dagen in zijn functie als eindverantwoordelijke voor het kabinet; dit artikel trekt al nu — hoewel die termijn nog niet voorbij is — een kritische balans op de beginperiode. In januari 2026 had het kabinet een concrete 100-dagenagenda gepubliceerd met maatregelen die snel uitvoerbaar moesten zijn en politiek draagvlak moesten scheppen voor grotere hervormingen later. Volgens de schrijver is dat doel mislukt: veel uitvoering zou al snel plaatsmaken voor buitenlandse prioriteiten, met name steun aan Oekraïne en extra defensie-uitgaven.
De premier maakte in korte tijd veel buitenlandse reizen en had ontmoetingen met EU- en andere leiders — inclusief een omstreden diner met de Amerikaanse president Donald Trump — waarbij de auteur stelt dat Jetten bij enkele gelegenheden werd aan de kant gezet. De kritiek wordt aangevuld met het punt dat Jetten in februari scherpe woorden over Trump had gebruikt, wat de relatie gespannen zou hebben gemaakt.
Wat concreet van de 100-dagenlijst is uitgevoerd, stelt het stuk, valt tegen: volgens de redactie is feitelijk alleen het eerste punt van het plan gerealiseerd. Wel werden drie ministeries organisatorisch samengevoegd om efficiency te verhogen, maar zonder ontslagrondes, waardoor twijfel blijft bestaan over het effect daarvan.
Economische en sociale repercussies krijgen veel aandacht. Het Centraal Planbureau berekende vooraf dat Nederlanders er netto op achteruitgaan door de uitvoering van het coalitieakkoord; het stuk citeert die conclusie en stelt dat vooral EU, Oekraïne, de NAVO en multinationals profiteren. Tegelijk ondersteunt het kabinet uitbreidingen van opvangcapaciteit voor asielzoekers door het COA, ondanks groeiende binnenlandse armoede en brede protesten.
Financiële maatregelen die in het betoog worden genoemd: voorstellen om de pensioengerechtigde leeftijd (AOW) te verhogen en het eigen risico in de zorg op te schroeven — deels om internationale verplichtingen te kunnen financieren — en een nieuwe invulling van de box 3-heffing die volgens de auteur neerkomt op een flinke jaarlijkse belasting op vermogensgroei. Die belastingdruk zou de middenklasse doen vertrekken en internationaal voor kritiek zorgen.
Daarnaast signaleert de tekst politieke gevoeligheden en mediagebeurtenissen: Jetten raakte gewond door een kwallenbeet op Bonaire en minister Sophie Hermans zou onrust hebben veroorzaakt rond een muizenkeutelvirus. De slotconclusie is een scherp politiek oordeel: volgens de redactie getuigt de eerste periode van het kabinet van besluiteloosheid en wanbeheer, en als straks wetsvoorstellen uit het regeerakkoord worden aangenomen, ziet de auteur dat als een bedreiging voor de democratie.