Bij zwangerschap moeten Kamerleden ontslag nemen. Het laat zien hoe verward ons begrip van tijd en productiviteit kan zijn

In dit artikel:

De auteur betoogt dat zwangerschapsverlof in de Nederlandse politiek nog altijd botst met een star, op kloktijd gebaseerd systeem. Op 27 juli 2026 beschrijft zij hoe volksvertegenwoordigers die zwanger raken juridisch en praktisch vastlopen: zij moeten formeel ontslag nemen om tijdelijk afwezig te kunnen zijn, en de vervangingstermijn is vastgezet op zestien weken. Daardoor kon bijvoorbeeld VVD’er Queeny Rajkowski na de verkiezingen van 2023 niet direct met verlof en bleef haar partij maandenlang met een zetel minder zitten. Ook eerdere pogingen om de regels te moderniseren, zoals van Marleen Maat en Glimina Chakor, kregen weinig steun; oud-minister Ollongren noemde de regeling een bewuste keuze en vreesde een ‘duiventil’. Het stuk plaatst dat politieke ongemak in een bredere kritiek op het dominante productiviteitsdenken: tijd wordt behandeld als schaars en lineair, terwijl zwangerschap juist laat zien dat tijd ook cyclisch, lichamelijk en generatief is. Volgens de auteur is baren geen onderbreking van de democratie, maar juist een voorwaarde voor haar voortbestaan.