Bij een oversteekpoging van het Kanaal verloor de toen 20-jarige Osama zijn vader: 'Als ik ga slapen, zie ik zijn gezicht'
In dit artikel:
De 20‑jarige Syriër Osama Ahmed overleefde in de nacht van 22 op 23 oktober 2024 een noodlottige poging om het Kanaal over te steken vanaf Calais; zijn 54‑jarige vader verdween en wordt sindsdien vermist en vermoed te zijn verdronken. Osama en zijn vader waren, na te zijn gevlucht uit Syrië in 2013 en jaren in onder meer Turkije te hebben doorgebracht, in 2024 naar Griekenland en vervolgens naar Parijs gereisd om via mensensmokkelaars vanuit Calais naar het Verenigd Koninkrijk te proberen te komen. Ze sliepen wekenlang in een park in Calais zonder voldoende eten of beschutting.
Die nacht stapten zij met tientallen anderen in een meterslange rubberen boot. Volgens Osama zaten er circa 65 mensen aan boord; slechts ongeveer 15 droegen een reddingsvest. Nog geen twee kilometer uit de kust zonk de boot plotseling. In het pikdonkere, ijskoude water raakten veel mensen in paniek en begonnen ze naar hulp te roepen. Osama beschrijft uren van uitputting, spierkrampen door de kou en brandwonden door diesel in het water. Hoewel twee schepen even met lampen op zoek leken, voeren ze volgens Osama en andere overlevenden voorbij zonder ons te benaderen. Pas later werd de Franse kustwacht via een telefoontje van een van de migranten gealarmeerd. Osama raakte bewusteloos en werd uiteindelijk door een reddingsboot van boord gehaald; zijn vader werd niet teruggevonden.
De officiële Franse cijfers voor die nacht spreken van 45 geredden en drie in het water gevonden doden. Hulporganisaties en getuigen betwisten die tellingen; het Rode Kruis meldde op basis van verklaringen dat er daarnaast vijftien vermisten waren, wat de ramp tot een van de grootste in het Kanaal zou maken. Hulpverleners en onderzoeksjournalisten houden sinds 1999 een database bij en komen tot minstens 538 dodelijke slachtoffers op of rond het Kanaal — veelal door verdrinking, maar ook door ongevallen in vrachtwagens, ongelukken langs de snelweg of geweld in de kustkampen.
Na de ramp zocht Osama maandenlang naar zijn vader: ziekenhuizen, politiebureaus en stranden langs de Noord‑Franse kust. Zijn vader staat niet als overledene of overlevende geregistreerd door de Franse autoriteiten; het Rode Kruis noteerde hem als vermist. Zonder bevestiging van zijn overlijden is er geen graf of officieel dossier, wat het rouwproces en de juridische afhandeling bemoeilijkt. Osama woont inmiddels in Duitsland, na advies van hulpverleners, maar ook daar loopt zijn asielaanvraag spaak: Duitsland wil hem vermoedelijk terugsturen naar Griekenland. Hij zegt niet te kunnen vertrekken voordat hij weet waar zijn vader is: “Ik blijf net zo lang zoeken tot ik hem heb gevonden,” aldus Osama.
De zaak geeft een gezicht aan de structurele problemen rond de oversteek van het Kanaal: mensensmokkel, overvolle onveilige boten, onvoldoende directe reddingsacties en lacunes in het registreren van slachtoffers. Grote incidenten — zoals de rampen van 2021 waarbij tientallen mensen omkwamen — en onderzoeksrapporten wijzen erop dat veel mensenlevens mogelijk gered hadden kunnen worden. Voor overlevenden als Osama blijft de psychologische tol hoog: trauma, angsten voor water en het voortdurende geheugen van de nacht die zijn leven veranderde. Hulporganisaties zetten hun zoektocht naar vermisten voort, maar families blijven vaak zonder sluitend antwoord achter.