Bij deze film kon ik het als man van middelbare leeftijd niet droog houden
In dit artikel:
Een paar weken lang repeteerde de vrouw van de schrijver steeds hetzelfde melodietje op haar klarinet voor een muziekschoolconcert. Nieuwsgierig naar de herhaalde oefening besloten ze de avond daarvoor de film Fiddler on the Roof (de verfilming uit 1971 van de gelijknamige musical) te kijken — een ervaring die de auteur als een hernieuwde ontvankelijkheid voor cinema beschrijft, juist in de middelbare leeftijd.
De film speelt zich af aan het begin van de twintigste eeuw in het sjtetl Anatevka, een klein Russisch dorp waar arme Joodse families hun leven proberen te ordenen rond tradities. Hoofdpersoon Tevye (vertolkt door Chaim Topol) is een melkboer en vader van vijf dochters. De centrale conflicten ontstaan wanneer de dochters hun eigen partners kiezen — één trouwt uit liefde, een ander wordt betrokken bij revolutionaire ideeën en weer een ander valt voor een christen — en wanneer de tsaar de Joodse gemeenschap dwingt te vertrekken, wat het idyllische maar kwetsbare bestaan abrupt vernietigt.
De schrijver prijst de melancholie van de muziek — met name het nummer Sunrise, Sunset — en Topols acteerwerk. Enkele scènes roepen diepe emotie op; tijdens het klarinetconcert herinnert een treinscène waarin een dochter naar Siberië vertrekt hem aan zijn eigen opgroeiende kind, waardoor hij ontroerd raakt. De tekst schetst zo zowel een filmische lofzang op traditie en verlies als een persoonlijke reflectie op ouder worden en herinnering.