Big Brother in de spreekkamer: Hermans laat de zorgverzekeraar kiezen bij welke psycholoog je terechtkunt

In dit artikel:

Het kabinet presenteerde vrijdag nieuwe plannen voor de geestelijke gezondheidszorg (ggz), waarin de vergoeding voor zorg van niet-gecontracteerde aanbieders volledig wordt afgeschaft. De maatregel moet volgens het coalitieakkoord op 1 januari 2029 ingaan en maakt deel uit van een beoogde bezuiniging van tien miljard euro op de zorg. Ook wijkverpleging en zelfstandige klinieken zouden eronder vallen.

Op dit moment biedt artikel 13 van de Zorgverzekeringswet patiënten de mogelijkheid om naar een zorgverlener zonder contract te gaan. Daarvan wordt doorgaans nog 70 tot 90 procent van het gecontracteerde tarief vergoed. Als die vergoeding verdwijnt, moeten patiënten de behandeling bij een niet-gecontracteerde psycholoog of andere zorgverlener volledig zelf betalen. Volgens de plannen krijgen groepsbehandelingen en hybride zorg, zoals een combinatie van gesprekken en digitale behandeling, waar mogelijk voorrang.

Minister Sophie Hermans (VVD) zegt met de hervormingen onder meer overbehandeling te willen tegengaan en beter te willen bepalen wanneer behandeling bij lichte psychische klachten effectief is. Critici vrezen echter dat verzekeraars hierdoor meer invloed krijgen op de keuze van patiënten en dat mensen met lange wachtlijsten of weinig vertrouwen in gecontracteerde aanbieders afhaken.

Zorgverzekeraars wijzen op het gebrek aan controle op kosten en kwaliteit bij niet-gecontracteerde zorg. De beroepsvereniging LVVP stelt daartegenover dat deze praktijken juist vaak goedkoper zijn omdat patiënten al een deel zelf betalen, en dat ze ook mensen met ernstige problematiek behandelen. Patiëntenorganisatie MIND waarschuwt voor langere wachtlijsten en zorgmijding.

De voorgestelde afschaffing lijkt op een plan uit 2014 van toenmalig minister Edith Schippers, dat destijds door de Eerste Kamer werd tegengehouden. Omdat het huidige kabinet een minderheidskabinet is, heeft het steun van oppositiepartijen en uiteindelijk de Eerste Kamer nodig.