Bevers blijken helden in koolstofopslag
In dit artikel:
21 maart 2026 — Een nieuw Europees onderzoek toont dat bevers in staat zijn om rivierzones om te vormen tot langdurige koolstofputten. Een internationaal team onder leiding van University of Birmingham, Wageningen University & Research en University of Bern analyseerde voor het eerst de volledige koolstofbalans van door bevers gevormde moerassen in een beekdal in Noord-Zwitserland waar bevers al meer dan tien jaar actief zijn. De resultaten zijn gepubliceerd in Nature Communications Earth & Environment.
Door dammen te bouwen en te graven veroorzaken bevers overstromingen, veranderen ze grondwaterstromen en zorgen ze voor ophoping van sediment, plantenmateriaal en dood hout. Met een combinatie van hydrologische gegevens, chemische analyses, sedimentmonsters, broeikasgasmetingen en langetermijnmodellering liet het onderzoeksteam zien dat die processen netto veel koolstof vastleggen. In het bestudeerde moeras was de netto-opslag ongeveer 98,3 ton koolstof per jaar (±33,4 ton). Over 13 jaar nam het systeem naar schatting 1.194 ton koolstof op — ongeveer 10,1 ton per hectare per jaar — en opslagnelheden die tot tienmaal hoger liggen dan in vergelijkbare gebieden zonder bevers.
Belangrijk is dat methaanemissies, vaak een zorg bij moerasvorming, in dit systeem verwaarloosbaar waren (<0,1% van de koolstofbalans). Wel werden seizoensgebonden pieken in CO2-uitstoot gemeten tijdens droge periodes wanneer sediment en organisch materiaal werden blootgelegd, maar het jaarlijkse saldo bleef duidelijk in het teken van opslag. Sediment in de bevermoerassen bevatte tot veertien keer meer anorganische en acht keer meer organische koolstof dan omliggende bosbodems; dood hout uit oeverbossen droeg bijna de helft bij aan de langdurige opslag. Zolang dammen intact blijven, kan die vastlegging decennialang duren.
De auteurs pleiten voor het zien van bevers als een kosteneffectieve nature-based oplossing voor klimaatmitigatie, met mogelijke opschaling: als alle geschikte overstromingsgebieden in Zwitserland door bevers worden herkoloniseerd, zouden zulke moerassen naar schatting 1,2–1,8% van de jaarlijkse nationale CO2-uitstoot kunnen compenseren. De studie levert concrete cijfers voor ruimtelijke ordening, rewilding-projecten en klimaatbeleid, maar benadrukt ook dat verdere studie nodig is naarmate beverpopulaties en landschappen veranderen.