Betondorp kreeg een eeuw geleden al snel tóch een kroeg

In dit artikel:

Betondorp (Tuindorp Watergraafsmeer) in Amsterdam werd vanaf de jaren twintig gelegd volgens sociale idealen van Arie Keppler van de Gemeentelijke Woningdienst: winkels, scholen, een badhuis en een openbare leeszaal moesten er vanaf het begin zijn, terwijl een kerk en een kroeg bewust niet werden gepland. Die laatste stelling — dat er helemaal geen café kwam — blijkt echter niet te kloppen.

De buurt, grotendeels in beton opgetrokken omdat bakstenen schaars waren, kreeg in 1927 het centrale dorpsplein de Brink. In pand Brink 1 opende J.H. Jansen een lunchroom; twee jaar later kwam daar café‑billard De Brink met Cornelis H. Armée achter de tap. Het etablissement had geen lang leven: tegenstand tegen drankmisbruik binnen de sociaaldemocratische en communistische kring droeg bij aan het faillissement in 1937. Na sluiting huisvestte het adres achtereenvolgens een kruideniersfiliaal, een huishoudwinkel, een sigarenzaak met postagentschap en een dansschool.

Decennialang bleef Betondorp vervolgens zonder café, totdat in 1968 op de hoek van de Brinkstraat en de Middenweg ijssalon en later Café Meerzicht ontstond, pal tegenover Ajax‑stadion De Meer. Na het vertrek van Ajax raakte dat café in verval, maar sinds 2013 is het opgeknapt als eetcafé De Avonden, met nog altijd een duidelijke band met Ajax. Kortom: hoewel Kepplers plannen een kroegvrije buurt voorstelden, was de praktijk genuanceerder en kende Betondorp wel degelijk vroegtijdig horeca, gevolgd door lange perioden zonder en een heropleving in recente jaren.