Betaal het (achterstallig) onderhoud van onze infrastructuur uit Defensie-pot

In dit artikel:

De auteur betoogt dat de recente roep om fors hogere defensie-uitgaven na de Russische invasie van Oekraïne vooral een strijd om geld is, maar plaatst daar stevige kritiek bij. Volgens hem vragen militairen en politici niet alleen om moderne middelen als drones en digitale verdedigingssystemen, maar willen ze tegelijk ook de klassieke, dure wapens van vroeger blijven kopen. Minister van Defensie en VVD-leider Dilan Yesilgöz kreeg daarover vragen in Nieuwsuur, maar gaf volgens de auteur geen duidelijk antwoord op de financiering en de mogelijke omzeiling van aanbestedingsregels.

De kern van het stuk is breder dan alleen defensie. De schrijver verwijt opeenvolgende kabinetten onder meer Balkenende, Rutte en nu Jetten dat zij al jaren hebben bezuinigd of te weinig hebben geïnvesteerd in infrastructuur, zorg, klimaatmaatregelen en het elektriciteitsnet. Daardoor zijn er nu grote achterstanden bij onderhoud van bruggen, tunnels, wegen, scholen en overheidsgebouwen, en dreigen problemen bij de energievoorziening door de groei van zonneparken, windmolens, grote industrieën en datacenters. Bedrijven zouden zich volgens de auteur bovendien goed kunnen verdedigen met dure advocaten en zo verzet tegen hun energieverbruik afremmen.

Zijn conclusie: geld dat nu naar nieuwe defensiemiddelen gaat, moet volgens hem veel liever worden ingezet voor het opknappen en toekomstbestendig maken van de Nederlandse infrastructuur, omdat dat zowel voor de samenleving als voor defensie zelf nuttiger zou zijn. Tata Steel moet in zijn visie sluiten en de vervuiling zelf opruimen.