Bestrijding ebola ingewikkeld door ontbreken van medicijnen, vaccins en sneltests
In dit artikel:
De Wereldgezondheidsorganisatie riep zondag de ebola-uitbraak in Midden-Afrika uit tot internationale noodsituatie. Volgens Amrish Baidjoe van Artsen zonder Grenzen is dat „een belangrijk signaal”: het zet landen aan tot strengere surveillance, zoals temperatuurcontroles op luchthavens, en kan extra hulp en middelen losmaken. Tot nu toe zijn ruim 513 besmettingen en meer dan 131 doden gerapporteerd, met de Congolese provincie Ituri — en in het bijzonder het ziekenhuis in Bunia — als zwaartepunt. Ook is een Amerikaanse zendingsarts besmet geraakt en zijn gevallen vastgesteld in Kampala (Uganda).
De besmetting wordt grotendeels toegeschreven aan het Bundibugyo-ebolavirus. Voor die variant bestaan nog geen goedgekeurde medicijnen, vaccins of sneltests, waardoor de respons vooral steunt op klassieke infectieziektecontrole: opsporen van bronnen en contacten, isolatie en quarantaine. Behandeling is ondersteunend — vooral vochttoediening om uitdroging tegen te gaan — en de sterftegraad ligt rond de helft, afhankelijk van hoe snel patiënten hulp krijgen.
De bestrijding wordt bemoeilijkt doordat het getroffen gebied groot is en doorlopend conflict kent; dat hindert leveringen van beschermende middelen en maakt werken voor hulpverleners gevaarlijk. Baidjoe meldt dat zorgmedewerkers soms niet over volledig beschermende pakken beschikken en daardoor zelf ziek worden. Ebola verspreidt zich niet zo makkelijk als luchtweginfecties: overdracht vindt vooral plaats via direct contact met lichaamsvloeistoffen, waardoor infecties vooral binnen huishoudens en tussen patiënt en zorgverlener optreden.
De WHO raadt geen grenssluitingen of brede reisbeperkingen aan omdat die vaak averechts werken; gecontroleerde grensovergangen zijn beter voor monitoring. Voor Nederland acht Baidjoe de kans op een binnenlandse uitbraak klein; wel kunnen geëvacueerde hulpverleners terugkeren, maar zij vallen onder strikte protocollen.