Benjamin Philip ziet uit naar de komst van de Messias: Dan zullen de naties zien Wie God is en Hem eren
In dit artikel:
Benjamin Philip leidt vanuit het centrum van Jeruzalem Hineni, een hulporganisatie die dagelijks honderden warme maaltijden uitdeelt en steun biedt aan arme stadsbewoners, hoogbejaarde Holocaustoverlevenden en slachtoffers van terreuraanslagen door heel Israël. De organisatie combineert praktische hulp met therapie en groepsactiviteiten die deels voortkomen uit Philips persoonlijke geschiedenis en opvattingen.
Philip (geboren in 1959 in Rotterdam) groeide op als zoon van twee Holocaustoverlevenden. Zijn vader overleefde acht kampen, zijn moeder had tijdens de oorlog gedeeltelijk ondergedoken gezeten; meer dan 600 directe en indirecte familieleden bleken in de oorlog omgekomen. Jarenlang praatte het gezin nauwelijks over die ervaringen, totdat een familiebezoek aan concentratiekamp Mauthausen zijn vader deed openen. Dat moment vormde een keerpunt: de verhalen en de herkenning van leed werden de basis voor de manier waarop Hineni later trauma’s en rouw benadert.
Een reeks persoonlijke gebeurtenissen leidde tot Philips spirituele en geografische omslag. Pesters op school en de confrontatie met zijn Joodse identiteit deden hem de Bijbel herlezen en zich bewuster met zijn Joods-zijn verbinden. Tijdens de Golfoorlog en na de begrafenis van een oom – waarbij de volgende generatie het rouwgebed niet kon uitspreken – besloot hij Israël terdege te verkennen. Een busrit door de ultraorthodoxe wijk Mea Shearim en een bezoek aan de Westelijke Muur bezegelden zijn besluit: hij maakte alia en vestigde zich in Jeruzalem.
In Israël bouwde Philip ook zakelijk succes op — onder meer met een bagelketen — maar hij bleef zoeken naar zingeving. Dat leidde tot zijn radicale inzet voor geboden en tradities uit de Thora; hij hernam praktijken als koosjer eten en rituele gebruiken en ontwikkelde een levensvisie waarin religieuze traditie niet slechts cultuur, maar levensbeschermend en heilzaam is. Die overtuiging heeft hij vertaald naar de missie van Hineni: niet alleen materiële hulp, maar ook geestelijke begeleiding die aansluit bij de beleving van slachtoffers en overlevenden.
Philip ziet de recente stijging van antisemitisme wereldwijd als onvermijdelijk onderdeel van een groter, profetisch proces waarin veel Joden uit de diaspora terugkeren naar Israël. Hij gelooft in een gefaseerde verlossing – terugkeer, oorlog, herbouw van de tempel en uiteindelijk een spirituele vernieuwing waarin de wet “in het hart” geschreven wordt. Dat toekomstbeeld plaatst hem op een andere lijn dan traditioneel christendom: joden verwachten nog geen Messias en benadrukken een directe relatie met God, zonder tussenpersoon. Tegelijk erkent Philip dat bijbelgetrouwe christenen die Israël steunen een gelijkaardige hoop delen.
Persoonlijk houdt hij vast aan directe, soms botte communicatie (een Rotterdamse trek), compassie en het streven anderen bij God te brengen. Ondanks teleurstellingen — zoals het ontbreken van religieuze continuïteit in veel familieleden — voelt hij zich bevoorrecht getuige te zijn van wat hij ziet als de vervulling van eeuwenoude profetieën en werkt hij via Hineni concreet aan herstel en steun voor de kwetsbaren in Jeruzalem en daarbuiten.