Belgen blijven zeldzaam op Terschelling. 'Badgast-effect? Daar merken we niks van'
In dit artikel:
Op Terschelling, in de tweede week van mei, overheersen nog altijd Nederlandse bezoekers: op straat, op terrassen en bij de veerboot richting Harlingen klinkt vooral Nederlands, af en toe Duits, maar weinig Vlaamse tongval. Enkele Belgische gasten springen er wel uit, zoals Nic (49) en Cindy (46) uit de omgeving van Antwerpen die elk voor- en najaar een week naar het eiland komen – al meer dan dertig jaar voor Cindy – vooral vanwege de rust. Ook Lieve (54) en Luk uit Gent bezochten het eiland voor natuur en eten; voor hen was de keuze tussen Ierland en de Wadden uiteindelijk snel gemaakt.
De aandacht richt zich deels op de Vlaamse dramaserie Badgast, die vanaf 4 januari acht weken lang op de Belgische televisie liep en per aflevering tussen ongeveer 646.000 en 811.000 kijkers trok (inclusief uitgesteld kijken). In Nederland was de serie alleen via NPO Start online beschikbaar. Badgast volgt de gescheiden vader Vince (Tom Waes) die met zijn dochter naar Terschelling gaat voor een duikvakantie, terwijl een verhaallijn rond een verdwenen drugstransport voor spanning zorgt. Sommige kijkers herkennen eilandlocaties en vonden dat de serie te veel op de hoofdrolspeler leunde en het eiland onvoldoende uniek in beeld bracht.
Lokale ondernemers en de VVV merken echter nog geen duidelijke toename van Belgische toeristen door de serie. Michel Aaldering, directeur van de VVV, waarschuwt dat zo’n effect vaak tijd nodig heeft en dat je beter een jaar kunt wachten op conclusies. Uit een recent bezoekersonderzoek in opdracht van de gemeente blijkt dat 94 procent van de bezoekers uit Nederland komt, 4 procent uit Duitsland, 1 procent uit België en 1 procent uit andere landen (voornamelijk Zwitserland, gevolgd door Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk). Van de Belgische respondenten kwam het grootste deel uit Antwerpen (35%), gevolgd door Oost-Vlaanderen (18%) en Vlaams-Brabant (17%). Slechts 1 procent van alle gasten gaf aan dat een radio- of tv-programma hen naar het eiland had gelokt; daarbij werd Reizen Waes expliciet genoemd.
Aaldering juicht de keuze van de makers voor Terschelling als filmlocatie toe vanwege de mooie beelden die het eiland nationaal en internationaal laten zien, en ziet de fictieve drugsplot niet als een bedreiging voor het imago: zulke elementen horen bij dramatische verhaallijnen en publiek begrijpt dat het fictie is. Lokale bezoekers geven aan dat Belgen vaak meer interesse hebben in Texel, waardoor een plotselinge toestroom onwaarschijnlijk lijkt. Voor veel Belgische gasten blijft de aantrekkingskracht vooral de rust, natuur en het eten, niet zozeer een tv‑serie.