BBB-ER HENK VERMEER SLOOPT JETTEN-KABINET: "Ze lossen alleen hun eigen puinhopen op!"

In dit artikel:

BBB-Kamerlid Henk Vermeer heeft met een prikkelende tweet de onderhandelingen in het Catshuis rond een mogelijk minderheidskabinet van D66, VVD en CDA scherp aangeklaagd als schijnvertoning. Volgens Vermeer presenteren dezelfde partijen die volgens hem de grote problemen in Nederland hebben veroorzaakt — van massa-immigratie en strikte klimaatbeleid tot verlies van nationale soevereiniteit — zich nu als de redders van het land. Hij wijst erop dat veel van die kwesties hebben geleid tot kabinetten die zijn gevallen of moesten aftreden, maar dat dezelfde partijen na verkiezingen toch weer om de tafel kruipen.

De bijdrage schetst een breed politiek verwijt: opvolgende kabinetten onder Rutte en het gevallen kabinet-Schoof zouden een spoor van fouten en wanbeleid hebben achtergelaten, met voorbeelden als het toeslagenschandaal, de asielcrisis en de problemen in de agrarische sector. De vermeende conclusie is dat het door D66 geleide “frisse begin” onder Rob Jetten in werkelijkheid neerkomt op het voortzetten van hetzelfde beleid — met volgens de schrijver extra bureaucratie, regeldruk en lasten voor de gewone burger, en een voortdurende overdracht van bevoegdheden richting Brussel.

De tekst plaatst de discussie tegen de achtergrond van de verkiezingsuitslag van 29 oktober 2025: D66 en PVV zouden evenveel zetels hebben gehaald, maar de keuze van het middenblok om de PVV buiten beschouwing te laten en een minderheidskabinet te vormen dat steun nodig heeft van partijen als JA21, wordt opgevat als het negeren van de kiezerswil. Dat, zo betoogt het stuk, verklaart deels waarom partijen met een consequenter rechtser verhaal — zoals Forum voor Democratie — volgens de auteur duidelijk terrein winnen en nieuwe aanhang krijgen.

Daarnaast functioneert de bijdrage als pamflet: zij presenteert Vermeers kritiek als waarschuwingssignaal voor 2026 en roept op tot verzet tegen wat de auteur ziet als een “carrousel van falen”. Namen als Lidewij de Vos worden opgevoerd als potentiële oppositiestemmen die het kabinet bij misstappen moeten aanspreken. De publicatie gebruikt ook expliciete fondsenwervingsteksten: lezers worden aangespoord de onafhankelijke uitgever te steunen via donaties en toegang tot betaalde columns.

Kern van het betoog: Vermeer en de publicatie zien de onderhandelingen in het Catshuis niet als echte breuk met het verleden, maar als herhaling van een politiek patroon waarbij partijen die eerder hebben gefaald zichzelf als oplossing presenteren — en waarin volgens hen de stem van miljoenen kiezers te weinig terugkomt in de formatiekeuzes.