Baukes broer Rinke was held tramaanslag Utrecht: 'Meerdere levens gered, hij werd gedood'

In dit artikel:

Elk jaar, op 18 maart, hangt Bauke Terpstra een Friese vlag aan het vijfde hekje op het 24 Oktoberplein in Utrecht — de plek waar zijn broer Rinke tijdens de tramaanslag van 2019 om het leven kwam. Op die middag, rond 16.30 uur, kreeg de familie het bericht dat Rinke (49) een van de vier dodelijke slachtoffers was; aanvankelijk begreep Bauke niet wat er precies gebeurd was.

Later bleek waarom: terwijl anderen onder de banken doken, trok Rinke de noodrem, probeerde deuren te openen, brak een ruit en hielp meerdere mensen via dat raam te ontsnappen. Pas daarna stapte hij zelf naar buiten; in die chaos viel hij op een jongen en raakte hij dodelijk in zijn rug getroffen. Alles duurde slechts ongeveer twee minuten, maar die handelingen redden levens — iets wat de familie eerst niet meteen wist en wat Bauke pas later volledig te horen kreeg van het Openbaar Ministerie.

Aanvankelijk voelde Bauke vooral boosheid en spijt dat Rinke niet eerder uit de tram was gesprongen; jaren later veranderde dat in trots, mede doordat burgemeester Sharon Dijksma Rinke postuum de zilveren Erepenning voor Menslievend Hulpbetoon toekende. Die erkenning maakte het voor Bauke mogelijk om zijn broer als held te zien in plaats van alleen het beeld van de aanslag.

Rinke wordt door zijn familie beschreven als loyaal, behulpzaam en slim — iemand die al van jongs af aan anderen hielp en later als veiligheidsspecialist bij ProRail werkte. Bauke publiceerde vorig jaar over zijn broer het boek De engeltjes waren op, waarin hij ook Rinkes eerdere toestanden overleeft (val in een gierput, wak tijdens het schaatsen, vliegtuigongeluk) aanstipt en schrijft dat “zijn geluk op” leek te zijn.

Bauke heeft samen met zijn zus en de recherche de camerabeelden van die twee minuten bekeken; ze maakten hem wekenlang misselijk. Hij raadde zijn vader af die beelden te zien en ging zelf selectief om met het dossier. Het verhaal van Rinke duikt ongevraagd op: mensen herkennen Bauke als “de broer van”, en materiaal van de aanslag wordt gebruikt in politieopleidingen en lezingen — een ervaring die de familie dubbelzinnig stemt.

Bij herdenkingen ontmoet Bauke soms mensen die hem persoonlijk bedanken: enkelen zeggen dat Rinke hun leven heeft gered en dat die daad een keerpunt was. Ondanks het verdriet en momenten van intens rouwen — en het onuitgesproken “ik hou van je” dat hij nooit zei — koestert de familie nu de trots op Rinkes moed; zijn oorkonde hangt aan de muur als blijvende herinnering.