Bassiehof - Wat Amsterdam (Stek Oost) en Lochem (1000 euro) bindt is burgerhaat
In dit artikel:
In een scherpe column wordt recent lokaal beleid rond opvang en veiligheid fel bekritiseerd aan de hand van twee gebeurtenissen: een debat in Amsterdam over seksueel geweld bij Stek Oost en een subsidievoorstel in Lochem voor omwonenden van een nieuw AZC. Stek Oost is een huisvestingsproject waar sinds 2018 statushouders en starters samenwonen; het debat over aanrandingen en verkrachtingen daar ontspoorde volgens de auteur in lichtzinnigheid toen raadsleden grapten over seksuele onderwerpen, iets wat degenen die slachtofferschap ervaren, zou krenken.
Een dag eerder kondigde de D66-wethouder in Lochem aan dat buurtbewoners 1.000 euro kunnen krijgen om hun woningen tegen de nieuwe opvanglocatie te beveiligen — een regeling die, aldus de schrijver, de suggestie wekt dat nieuwkomers als crimineel en bedreigend worden gezien en de verantwoordelijkheid voor veiligheid bij bewoners legt in plaats van bij het gemeentebestuur of COA.
De columnist verwijt lokale bestuurders in beide gevallen prioriteit te geven aan ideologische uitgangspunten en de opvang van asielzoekers boven de bescherming van bestaande inwoners. In Amsterdam wordt het beleid van PvdA/GroenLinks-wethouders getypeerd als een doorgedreven sociaal experiment dat wordt volgehouden ondanks problemen en zonder krachtige gemeentelijke oppositie. In Lochem noemt de auteur bestuurders terughoudend tegenover het COA en beschuldigt hen van het afschuiven van verantwoordelijkheid.
De tekst wijst verder op een passage uit het nationale coalitieakkoord: daar is vastgelegd dat de regering tijdelijk instroombeperkende maatregelen kan nemen — waaronder een noodstop op nareis van subsidiair beschermden — wanneer de asielketen onder druk staat. De columnist concludeert dat die keten inmiddels is bezweken en pleit voor inzet van die noodrem. Politiek gezien wordt ook opgeroepen aan BBB-leider Henk Vermeer om zijn fractie in de Eerste Kamer bijeen te houden zodat twee wetten van Marjolein Faber (Asielnoodmaatregelenwet en de Wet Invoering Tweestatusstelsel) een meerderheid kunnen krijgen; zonder die steun, luidt de waarschuwing, zullen problemen voor burgers en boeren alleen maar groter worden.
Kortom: de schrijver gebruikt recente lokale incidenten om te betogen dat de opvangcrisis landelijke noodmaatregelen rechtvaardigt en dat politieke steun voor striktere asielwetten cruciaal is.