Barry uit Erica gaat na Rome en Jeruzalem op zoek naar Maria in Fátima. 'Ik heb niets met de verdisneysering van bedevaartsoorden'
In dit artikel:
Barry Gepken (52) uit Erica vertrekt op Pinksterzondag te voet naar Fátima (Portugal). Zijn pelgrimstocht beslaat ongeveer 3.500 km en zal naar verwachting zo’n 4,5 maand duren. Dit is zijn derde langere bedevaart: in 2018 liep hij naar Rome, in 2022 naar Jeruzalem. Ditmaal staat Maria centraal; Barry draagt een klein Mariabeeldje dat van zijn oma was en dat hij onderweg bij verschillende Maria-vereringsplaatsen wil tonen.
Fátima is bekend vanwege de verschijningen uit 1917 aan drie herderskinderen en is uitgegroeid tot een groot bedevaartsoord. Barry is niet geïnteresseerd in de commerciële kant van zulke centra en zal de plek zelf niet verheerlijken. Zijn motivatie ligt vooral in de tocht: “Der Weg ist das Ziel.” Hij zoekt bescheiden, stille plekken waar mensen een kaarsje opsteken en troost vinden — plekken die hij omschrijft als krachtplekken, ongeacht of iemand letterlijk in Maria gelooft.
Praktisch neemt Barry zo’n 20 kilo mee: tent, spullen en enkele symbolische objecten. Uit traditie draagt hij drie keitjes waarmee hij op de eindbestemming een klein hunebedje bouwt, en hij neemt ook een gepunnikte mammoetbeeld mee — verbonden aan de stichting Mammoet, die oertradities levend houdt. Van eerdere tochten heeft hij geleerd lichter te reizen: gasbranders liet hij thuis en vuur maakt hij met houtjes. Hij slaapt onderweg in zijn tent, in kerken of bij mensen die hem een slaapplek aanbieden; de vele ontmoetingen met behulpzame mensen vormen voor hem één van de grootste rijkdommen van pelgrimeren.
Deze tocht onderneemt hij alleen; na een scheiding van zijn partner Monique volgen zij ieder hun eigen pad. Barry verwacht dat alleen reizen hem nog meer ontvankelijk maakt voor de natuur en voor kleine gewaarwordingen — vogelgeluiden, het ritme van lopen — en dat het hem helpt terug te keren naar wat hij écht belangrijk vindt: gezondheid, liefde en relaties in plaats van materieel bezit. Hij vertelt ook hoe pelgrimages iemands prioriteiten kunnen veranderen: sneller op de rem trappen en bewuster leven na terugkeer.
Voor vertrek regende de zegen van de pastoor bij het Mariakapelletje in Erica; zijn eerste overnachting is bij zijn zus net over de grens bij Ringe. Barry bezoekt onderweg niet alleen de bekende sanctuaria; het gaat hem om de spirituele ervaring en het eerbetoon aan moeders — zowel levende als overledene. Volgen kan via zijn blog: pindat.com/reisblog/drentse.pelgrim.