Barneveld, Urk, Yerseke: overleden architect Wouter van Beijnum drukte stempel op reformatorische kerkbouw

In dit artikel:

De Amerongse architect Van Beijnum, die op 79‑jarige leeftijd overleed, was vooral bekend om zijn ontwerpen voor reformatorische kerken; tussen circa 1990 en 2020 tekende hij zeker dertig nieuwe kerkgebouwen plus talrijke verbouwingen, daarnaast ontwierp hij scholen en zorginstellingen. Zijn werkwijze was praktisch en klantgericht: hij paste zich graag aan de wensen van opdrachtgevers aan en zocht een evenwicht tussen sobere doelmatigheid en onderscheidende uitstraling.

Kenmerkend voor zijn werk is het teruggrijpen naar herkenbare, traditionele elementen — een duidelijke toren, baksteen en dakpannen — gecombineerd met strakke, eigentijdse accenten. Veel van zijn kerken hebben spitsvormige, vaak kopergekleurde torens, hoge raampartijen, een kerkzaal met een zadelvormig dak en een lager zalencomplex daaromheen; de banken zijn vaak waaier‑vormig rond de preekstoel geplaatst om de prediking centraal te zetten. Omdat zijn gebouwen zo sterk zichtbaar werden in het landschap, kreeg hij niet altijd evenveel waardering van architectuurliefhebbers, ondanks een consistente ontwerpvisie.

Van Beijnum vond dat kerken tegenwoordig eerder te sober worden uitgevoerd; hij herinnerde eraan dat vroeger congregaties veel meer investeerden in kerkbouw en meer ruimte lieten voor symboliek. Zijn ontwerpen bepaalden echter in sterke mate het gezicht van veel gereformeerde gemeenschappen.