Banenverlies door AI - meer dan alleen bangmakerij?
In dit artikel:
De Amerikaanse ondernemer Matt Shumer luidde onlangs de alarmbel op X met de stelling dat binnen één tot twee jaar vrijwel geen kantoorbaan meer veilig zou zijn. Zijn korte essay en posts gingen viraal (meer dan 80 miljoen views) en noemen sectoren als softwareontwikkeling, recht, financiën, geneeskunde, accountancy, consultancy, contentcreatie en klantenservice als hoog-risicogebieden. Volgens Shumer kunnen nieuwe AI-modellen — hij verwijst expliciet naar versies als GPT-5.3 Codex en Anthropic’s Opus 4.6 — zelfstandig “redeneren” en zouden ze daardoor foutenloos werk van mensen kunnen overnemen.
Die doemscenario’s stuiten op felle kritiek. Experten wijzen erop dat Shumer selectief bewijs kiest en belangrijke studies negeert waarin LLM’s nog steeds logische fouten maken, hallucineren en kwetsbaar zijn bij complexe redenering. Voorbeelden zijn recent onderzoek van Caltech/Stanford, Apple’s paper “The Illusion of Thinking” en een analyse van Black Duck over veiligheidsrisico’s in door AI gegenereerde code. Critici als Jeremy Kahn noemen de toon angstzaaiend; ook Gary Marcus pleit voor een feitelijker kijk.
Meerdere deskundigen, waaronder managementconsultant en AI-specialist Claudia Hilker, relativeren Shumers conclusie dat hele beroepen binnen korte tijd verdwijnen. De consensus is dat AI vooral routinetaken en gestandaardiseerde digitale werkzaamheden automatiseert, niet de kern van hele bedrijfstakken. Menselijke rollen die strategie, verantwoordelijkheid, ethiek, leiderschap en creativiteit vereisen blijven lastig te vervangen. Wel bestaat het risico dat werknemers zonder AI-vaardigheden worden ingehaald door collega’s die effectief met deze technologie werken.
Ook wordt opgemerkt dat Shumers oproep deels commercieel van toon is: hij promoot betaalde AI-tools, wat belangenverstrengeling kan suggereren. De belangrijkste praktische boodschap voor werknemers en organisaties is minder paniek en meer adaptatie: investeren in AI-vaardigheden en governance om de efficiëntiewinst te benutten en de risico’s — fouten, beveiliging en aansprakelijkheid — te beheersen.