Bakfietsen, biro's en e-bikes bevolken smalle fietspaden: 'Moeten echt breder'
In dit artikel:
E-bikes, bakfietsen en lichte elektrische voertuigen (LEV’s zoals e-step en brommobielen) zijn in een paar jaar tijd alomtegenwoordig geworden, maar steden en fietsinfrastructuur lopen erachteraan. Verkeersdeskundigen en de Fietsersbond waarschuwen dat veel fietspaden te smal zijn voor de grotere, snellere voertuigen en dat parkeervoorzieningen onvoldoende zijn aangepast.
Cijfers illustreren de omslag: elektrisch aandeel in nieuw verkochte fietsen steeg van 6 procent in 2007 naar 49 procent in 2025; het aantal brommobielen nam tussen 2020 en 2025 met 42 procent toe. Experts als Jeroen Weppner en Paul van de Coevering wijzen erop dat zware bakfietsen en fatbikes qua breedte bijna op een scooter lijken en dat ook oudere gebruikers steeds harder rijden — factoren die zorgen voor veiligheidsrisico’s op bestaande paden.
Veel fietspaden stammen uit de jaren negentig en zijn ontworpen voor smalle, langzamere fietsen; aanpassingen verlopen traag omdat paden decennialang meegaan. Ook fietsenstallingen schieten tekort: bakfietsen passen niet in standaardrekken en dikke banden blokkeren systemen. Hoewel Utrecht Centraal een speciaal deel voor speciale fietsen heeft, blijft de capaciteit vaak onvoldoende. Enkele gemeenten experimenteren met vakken in plaats van rekken (Haarlem reserveerde een plein voor bakfietsen), maar dat roept nieuwe problemen op zoals het niet goed vastzetten van de fiets en de vraag wie publieke ruimte mag claimen.
De discussie is deels politiek en economisch: ruimte bij stations is duur, dus hoeveel ruimte wil je reserveren voor vrijstaande bakfietsen of deelvoertuigen, en moet dat gratis kunnen? In gebiedsontwikkelingen leidt dit tot discussie over waar bakfietsen en scooters mogen parkeren — vaak zijn parkeergarages geen optie.
Sommige steden lopen voorop: Amsterdam zet in op lokale mobiliteitshubs en deelbakfietsen, en in ontwikkelingsprojecten rondom stations (zoals Eindhoven) worden parkeercapaciteiten voor auto’s beperkt, waardoor bewoners alternatieven moeten kiezen. Conclusie van deskundigen: er is een stelselmatige herinrichting van stedelijke ruimte nodig — breder en slimmer ingerichte fietspaden, aangepaste stallingen en beleidskeuzes over ruimte en kosten — om de veranderende fietspraktijk veilig en efficiënt te laten functioneren.