Baby van Ellen (17) werd direct na de geboorte bij haar weggehaald: 'Ze zeiden dat ik daar een goede daad mee deed'

In dit artikel:

Ellen, die op haar zeventiende moeder werd, kreeg haar pasgeboren baby meteen na de geboorte van haar weggehaald. Tegen haar werd gezegd dat het afstaan van het kind een “goede daad” zou zijn voor ouders die geen kinderen konden krijgen. Het artikel brengt schokkende getuigenissen van vrouwen die hun baby’s op deze manier verloren (afstandmoeders) en van kinderen die later ontdekten dat ze geadopteerd waren onder de regels van de Adoptiewet.

Aan de hand van persoonlijke verhalen toont het stuk hoe ingrijpend en traumatisch die praktijk was: moeders die gedwongen of sterk beïnvloed werden om afstand te doen, en kinderen die worstelen met vragen over herkomst en identiteit. De overheid heeft excuses aangeboden, maar veel betrokkenen voeren nog steeds een strijd om inzage in dossiers en medische en administratieve informatie die inzicht kan geven in hun verleden.

Het artikel plaatst deze individuele ervaringen in een bredere maatschappelijke en juridische context: de Adoptiewet en het stigma rond buitenhuwelijkse zwangerschap droegen bij aan het systeem dat jonge moeders onder druk zette. De onthullingen benadrukken de langdurige emotionele gevolgen voor zowel afstandsmoeders als geadopteerden en de behoefte aan transparantie, herstel en erkenning van geleden onrecht.