Azc op de Biblebelt: hoe het in Rijssen-Holten wél lukte

vrijdag, 13 maart 2026 (08:38) - Reformatorisch Dagblad

In dit artikel:

In het buurtschap Borkeld bij Holten heeft de gemeente Rijssen-Holten vakantiepark De Lindenberg in 2023 aangekocht en voor minimaal tien jaar verhuurd aan het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA). Het gevolg: sinds de opening is het azc vrijwel vol; ruim 225 statushouders vullen de bedden en bij doorstroom komen er nieuwe asielzoekers in. De beslissing ontstond vanuit de verplichting van gemeenten onder de spreidingswet en werd in de raad — met steun van partijen als SGP en Gemeentebelang — gezien als een morele plicht.

Omwonenden reageerden fel. Vakantiehuiseigenaren Willie (75) en Willem Hellewegen (81) klagen over aantasting van de vakantiesfeer van Holten, dalende boekingen en gebrekkige communicatie: veel bewoners ontdekten de komst via media, niet via persoonlijk contact. Slechts bewoners binnen 300 meter van de parkreceptie ontvingen aanvankelijk een brief en uitnodiging; anderen, zelfs áán het park wonend, bleven buiten beeld. Angst voor waardedaling van huizen en overlast (onder meer zorgen over zogenoemde 'veiligelanders') voedde onvrede en verdeelde de kleine gemeenschap.

Buurtbewoners verenigden zich in stichting Leefbaar Borkeld en probeerden juridische stappen — een kort geding in september 2024 en later een bodemprocedure (augustus 2025) — maar zij verloren telkens. Als tegemoetkoming stelde het college een fonds in voor beveiligingsmaatregelen; 41 inwoners konden erop aanspraak maken en ongeveer de helft maakte daarvan gebruik. Dat leidde tot hekken, verlichting en camera's, die volgens tegenstanders het sociale weefsel en het noaberschap aantasten. De stichting blijft in hoger beroep en wijst op incidenten die hun zorgen lijken te bevestigen.

Wethouder Bert Tijhof (ChristenUnie) verdedigt de keuze en wijst op relatief geringe problemen: incidenten blijven beperkt en worden volgens hem adequaat opgepakt en besproken in het omwonendenoverleg. Hij schrijft succes toe aan gemeentelijke regie — door zelf te kopen kon de schaal en inpassing van het azc worden gestuurd — en aan communicatie-inspanningen zoals een klankbordgroep, risico-inventarisatie en informatieavonden. Tegelijk erkent hij fouten in het tempo en de manier van informeren; de gemeente handelde deels in stilte om opschudding te voorkomen.

Rijssen-Holten is daarmee een van de weinige Biblebeltgemeenten die volledig aan de spreidingswet voldoet, zonder grootschalige protesten. Tijhof roept andere gemeenten op verantwoordelijkheid te nemen en biedt collega-bestuurders aan te laten zien "hoe het wél kan". Dit artikel is het slot van een tweeluik over azc’s in de Biblebelt.