Auto opgeladen, zelf leeggelopen: Wiebe reed in 3 jaar in een elektrische auto naar Australië
In dit artikel:
Wiebe Wakker, een jonge avonturier uit Houten en afgestudeerd in Kunst en Economie, vertrok tien jaar geleden zonder geld en zonder strak plan in een elektrische auto richting Sydney. Zijn doel: bewijzen dat je met weinig middelen en een EV ver kunt komen, en tegelijk laten zien dat duurzaamheid en hulpvaardigheid deuren openen. Wat begon als een afstudeerproject groeide uit tot een reis van 95.000 kilometer, langs 33 landen, waarbij hij bij ongeveer 350 verschillende mensen sliep en afhankelijk was van vreemden voor eten en een stopcontact.
De auto was beperkt — maximaal zo’n 200 kilometer per rit — en vaak moest hij opladen aan gewone huisstops, wat twaalf uur kon duren (het snelste laden dat hij ooit haalde was vijf uur). Via een website en sociale media coördineerde hij slaapplekken en laadafspraken, maar vaak klopte hij ook ongevraagd aan bij mensen langs de weg. Die afhankelijkheid van anderen leidde tot veel onverwachte ontmoetingen: volgens Wiebe nam de gastvrijheid buiten Europa duidelijk toe en plekken als Iran maakten diepe indruk omdat ze zijn vooroordelen onderuithaalden. Eten, gesprekken en kleine gaven van mensen overal ter wereld waren voor hem minstens zo waardevol als de technische uitdaging.
De reis was uitputtend in emotionele zin. Drie jaar lang leven in onzekerheid, telkens nieuwe mensen moeten ontmoeten en steeds weer je verhaal moeten doen, eiste zijn tol. Wiebe ontdekte dat hij van nature introvert is en dat het voortdurend sociaal moeten functioneren hem energie kostte. Aan het eind van de tocht in Australië ontwikkelde hij terugtrekkend en apathisch gedrag; na thuiskomst bleek hij een forse burn-out te hebben, waarvan herstel ongeveer tweeënhalf jaar duurde. Hoewel de reis hem veel bracht, erkent hij dat hij het zo niet nog eens zou doen.
Professioneel leverde de onderneming wel kansen op: na zijn terugkeer kreeg hij uitnodigingen voor podcasts en lezingen, en inmiddels verdient hij geld als spreker over thema’s die tijdens zijn trip steeds terugkwamen — samenwerking, verbinding en vertrouwen. Hij publiceerde vorig jaar het boek Plug Me In over zijn Australië-avontuur en ondernam daarna kleinere reizen (onder meer per openbaar vervoer naar Dubai in 2022 en in 2024 een rit op een ijzerertstrein door de Sahara in Mauritanië).
Momenteel bereidt Wiebe zich voor op een nieuwe uitdaging: rond de wereld reizen zonder te vliegen en dat binnen tachtig dagen, met de ambitie om een Guinness World Record te noteren. De grootste hindernis is het oversteken van oceanen; passagiersplaatsen op vrachtschepen zijn na corona nauwelijks meer beschikbaar, dus hij zoekt nog mogelijkheden om overzees mee te reizen. Privé heeft hij inmiddels meer rust gevonden: hij heeft een relatie, een vaste woonplek en reist nog steeds solo zo nu en dan om helemaal op te gaan in nieuwe plekken — maar nu korter en beter afgewogen.
Het interview illustreert niet alleen een uitzonderlijk reisavontuur, maar ook wat langdurige onzekerheid met een mens kan doen en hoe persoonlijke groei en maatschappelijke thema’s als duurzaamheid en gastvrijheid elkaar kunnen ontmoeten. Wiebe ziet de ervaring als onvervangbaar, maar heeft geleerd grenzen te stellen en balans op te zoeken tussen avontuur en herstel.