Aukje Smit (60) uit Oudega weegt 72 kilo minder door mini gastric bypass. 'Ik ben een emotie-eter'
In dit artikel:
Aukje Smit (60) uit Oudega (DFM) worstelde haar hele leven met overgewicht dat teruggaat op emotie-eten sinds haar jeugd. Opgegroeid door haar alleenstaande moeder in het huis van haar grootouders, met een zorgbehoevende oudtante en zonder vader in beeld, werd eten vaak gebruikt als troost. Reeds op haar 11e woog ze meer dan 100 kilo; later klom haar gewicht naar ongeveer 162 kilogram. Dagelijkse eetpatronen vol tussendoortjes en grote porties maakten lopen en bewegen steeds zwaarder.
In 2023 kreeg ze bij de huisarts in Koudum de diagnose wondroos en een waarschuwing dat ze haar levensverwachting in gevaar bracht als er niets veranderde. Die waarschuwing, plus teleurstellende ervaringen met snelle afslankdiëten (Prodimed, Herbalife, Cambridge) en een duwtje van haar dochter, leidde tot aanmelding bij het obesitascentrum in Leeuwarden. Daar kwam Aukje in aanmerking voor een mini gastric bypass: een operatie waarbij een smalle voormaag wordt gemaakt en rechtstreeks op de dunne darm wordt aangesloten — Aukje vergelijkt de nieuwe maag met de grootte van een kiwi.
Voorafgaand aan de ingreep doorliep ze verplichte voorlichtingsavonden, begeleiding door een diëtist en gesprekken met een psycholoog; dat laatste vond ze emotioneel zwaar, omdat ze lange tijd weinig zelfwaardering voelde. Op 18 juni 2024 onderging ze de operatie. De eerste twee weken waren moeilijk, maar na drie maanden is haar gewicht gezakt naar ongeveer 86 kilo. Ze loopt nu probleemloos langere afstanden (bijvoorbeeld 8.000 stappen), speelt met de hond en kleinkinderen, en haar hoge bloeddruk is verdwenen. Bijwerkingen zijn beperkt gebleven tot onder andere haaruitval; ernstige klachten zoals dumping heeft ze niet ervaren.
Aukje erkent dat de ingreep een hulpmiddel is en dat blijvend resultaat inzet vraagt — ze voelt frustratie bij uit eten gaan, omdat ze niet meer de hele schnitzel opkrijgt — maar ze is vastberaden niet “door haar maagverkleining heen” te gaan eten. Belangrijker nog: ze voelt zich mentaal sterker en ziet zichzelf nu meer waardevol; eten bepaalt haar dag niet meer en binge-gedrag behoort grotendeels tot het verleden.