Atletes worstelen voor WK met zaak rond seksfilmpje: 'Praat er liever niet over'

In dit artikel:

Drie weken voor het wereldkampioenschap atletiek hangt de kwestie rond Zoë Sedney nog steeds als een splinter in de Nederlandse ploeg. Tijdens een persmoment op Papendal reageerden meerdere topatletes terughoudend of aangedaan over een zaak die in 2023 plaatsvond: Sedney zou seks hebben gehad met een mannelijke teamgenoot die haar zonder toestemming filmde; die opname zou mogelijk binnen de ploeg zijn verspreid. De betrokken atleet werd destijds tijdelijk van Papendal geweerd, maar keerde ruim voor de Olympische Spelen van Parijs terug. Sedney raakte daarop depressief en vertelde onlangs in Runner’s World voor het eerst haar verhaal, waarbij zij de indruk wekte dat de bond het sportieve belang boven haar welzijn plaatste.

De Atletiekunie, vertegenwoordigd door algemeen directeur Pieke de Zwart, reageerde dat er geen bewijs was gevonden dat de video verspreid werd en dat de bond weinig sanctiemogelijkheden heeft omdat er geen arbeidsrechtelijke relatie met atleten bestaat. Die uitleg stuitte op kritiek binnen de sportwereld. Meerdere atletes – Lieke Klaver, Femke Bol en kogelstoter Jessica Schilder – noemen het onderwerp pijnlijk en zijn voorzichtig met publieke uitspraken; ze willen wachten op conclusies van bevoegde instanties of missen informatie om een oordeel te vormen.

Discuswerper Jorinde van Klinken uit felle kritiek op de bond en zegt dat de Atletiekunie de zaak niet serieus genoeg heeft genomen. Van Klinken, die zelf ervaring heeft met mentaal seksueel grensoverschrijdend gedrag en medeauteur is van een initiatief (SafeSPC) voor voorlichting in de sport, stelt dat verandering vooral onder druk van buitenaf plaatsvindt en vreest dat het nog lang kan duren voordat het écht veilig is voor sporters.

Bondscoach Laurent Meuwly, die zowel met Sedney als met de betrokken man werkte, vindt de kwestie allang afgesloten en verdedigt de handelwijze van zichzelf en de bond. Hij erkent wel dat er van de communicatie geleerd moet worden en toont begrip voor Sedneys frustratie over de prioritering van sportieve belangen richting de Spelen.

Kortom: de zaak legt spanningen bloot tussen sportprestaties en sporterswelzijn binnen de Nederlandse atletiek. Vragen over verspreiding van beelden, de handelingsmogelijkheden van de bond en het tempo en de inhoud van interne en externe communicatie blijven onopgelost, terwijl atletes en stafleden worstelen met de nasleep. Independent onderzoek, duidelijke sanctieprocedures en betere beschermingsmaatregelen worden in dit soort dossiers door betrokkenen vaak genoemd als noodzakelijke vervolgstappen.