Ate en Roelie uit Emmen 70 jaar getrouwd. 'Of het hier ook wel eens knettert? Wat denk je zelf? Natuurlijk wel!'

In dit artikel:

Ate (92) en Roelie (90) de Jong uit Emmen vieren deze week hun 70-jarig huwelijk. Hun verhaal begon 74 jaar geleden toen Roelie in Nieuw‑Amsterdam een onbekende fietser opmerkte: die man bleek Ate te zijn. Ze raakten diezelfde middag in gesprek en fietsten samen terug naar Klazienaveen; vier jaar later trouwden ze, op 1 juni 1956. Het echtpaar woont inmiddels in de wijk Emmermeer en ontvangt voor de derde keer een officiële felicitatie van het gemeentehuis: bij hun 60- en 65‑jarig huwelijk kwam al eens een loco‑burgemeester en burgemeester op bezoek, nu is de burgemeester er weer.

Ate groeide op in een groot veenarbeidersgezin in Barger‑Compascuum en liep als jongen uiteenlopende gebeurtenissen mee, van een straf in een bezemkast na een weglooppoging tot het volgen van een opleiding tot automonteur. Hij werkte jarenlang als storingsmonteur bij de AKU en ging op zijn 55ste met VUT. Roelie komt uit een gezin uit Klazienaveen, deed huishoudschool en werkte later van haar 38ste tot 60ste bij Honeywell in Emmen. Toen Roelie nog werkte, nam Ate twee kookcursussen zodat hij elke werkdag voor haar kon koken — een zorg die hij jarenlang volhield.

De jeugdige vonk groeide uit tot een leven vol gezamenlijke activiteiten: eindeloze fietstochten, verre reizen naar onder meer de Verenigde Staten, Mexico en Spanje, en avontuurlijke uitstapjes van Ate zelf — hij haalde twee brevetten voor zweefvliegen en stond ooit met een vriend in de krant na een voorzorgslanding langs de rijksweg Zwolle–Amersfoort. In 1991 nam hij deel aan een liefdadigheidsfietstocht naar Hongarije; later, na een hartoperatie, wilde hij nog naar Moskou fietsen, maar Roelie stopte dat plan.

Tegenwoordig kan Ate door pijnlijke benen niet meer fietsen; korte autoritjes gaan nog, terwijl Roelie haar rijbewijs heeft ingeleverd maar zelf nog wel fietst. Hun kinderen wonen dichtbij (hun zoon in Veenoord, hun dochter vlakbij), paraat om te helpen. Het paar zegt dat ze net als anderen weleens ruzie hebben, maar dat wederzijds respect, ruimte geven en niet proberen de ander te veranderen hen bij elkaar houden. Hun 70‑jarig huwelijk staat daarmee symbool voor lang volgehouden verbondenheid, met de burgemeester die als blijk van waardering langskomt.