Asielzoekers die vermogen hebben door wachtgeld moeten meebetalen aan hun opvang

In dit artikel:

De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State heeft in vier recente zaken geoordeeld dat dwangsommen die asielzoekers van de minister van Asiel en Migratie krijgen wanneer de IND niet tijdig beslist, mogen worden meegerekend als vermogen bij de toetsing op een eigen bijdrage voor opvang. Het COA had voor asielzoekers die hierdoor boven de vermogensgrens uitkwamen een eigen bijdrage vastgesteld; die grenzen liggen op €8.000 voor een alleenstaande en €16.000 voor meerpersoonshuishoudens. De asielzoekers stelden dat het wachtgeld immateriële schadevergoeding betreft en niet bij het vermogen zou horen, maar de RvS volgde het COA: het betaalde bedrag heeft volgens de rechter vooral een financiële prikkel voor de minister en valt mee te rekenen. De uitspraak steunt op de Europese opvangrichtlijnen, die lidstaten toestaan een bijdrage te vragen voor opvang en zorg van asielzoekers mits zij over voldoende eigen middelen beschikken; de precieze berekening is aan het COA. Voor asielzoekers betekent dit dat zij, ook al ontvingen zij een dwangsom wegens vertraging, toch zelf (deels) voor hun verblijfskosten kunnen moeten opdraaien als hun totale vermogen boven de genoemde grenzen uitkomt. De beslissing benadrukt de spanning tussen het compenseren van doorlooptijd en het voorkomen dat vergoeding leidt tot vrijstelling van kosten voor opvang.