Asielminister Keijzer kraakt Wilders' plan om grenzen te sluiten: 'Juridisch onhoudbaar'
In dit artikel:
Asielminister Mona Keijzer (BBB) uit scherpe twijfels over het voorstel van PVV-leider Geert Wilders om artikel 72 van het EU-verdrag in te zetten om Europese asielregels te omzeilen. Dit artikel zou landen tijdelijk in staat stellen eigen regels te hanteren onder het mom van bescherming van de openbare orde, maar uit eerdere pogingen blijkt dat juridisch succes doorgaans uitblijft. Wilders pleitte in zijn 10-puntenplan onder meer voor het sluiten van grenzen en het tijdelijk stopzetten van gezinshereniging via dit artikel, maar Keijzer concludeert dat deze route waarschijnlijk niet haalbaar is.
Deze week is cruciaal voor Keijzer, omdat de Tweede Kamer gaat stemmen over strengere asielwetten waar de minister steun probeert te verkrijgen vanuit onder meer PVV en CDA. Het CDA steunt een hardere aanpak, mits de invoering van het tweestatusstelsel samenvalt met het Europees migratiepact dat volgend jaar juni wordt verwacht. Keijzer stemde ermee in om de IND de invoering van dit stelsel deels uit te stellen, wat tegemoetkomt aan het CDA. De PVV daarentegen vindt het kabinetvoorstel onvoldoende en eist een scherpere aanpak, zoals opname van het intrekken van de spreidingswet in de asielnoodmaatregelenwet, iets waaraan Keijzer werkt maar waarvoor nog geen concrete tijdlijn bestaat.
De breuk tussen Wilders en het kabinet ontstond doordat Wilders met zijn 10-puntenplan het beleid sneller en strenger wilde aanscherpen dan het kabinet bereid was te gaan, wat leidde tot het voortijdig stoppen van de samenwerking. Keijzer benadrukt dat Nederland, net als Duitsland en Oostenrijk, maatregelen voorbereidt om de instroom van asielzoekers te beperken, maar wijst erop dat het Nederlandse wetsvoorstel juridisch steviger is dan de route via artikel 72 VWEU.
De beoogde asielmodellen bestaan uit twee belangrijke wetten: de asielnoodmaatregelenwet en de herinvoering van het tweestatusstelsel. De eerste wet voorziet in het afschaffen van permanente verblijfsvergunningen, verkorting van tijdelijke vergunningen van vijf naar drie jaar, beperking van nareis en versnelling van asielprocedures. Het tweestatusstelsel maakt onderscheid tussen vluchtelingen uit oorlogsgebieden en anderen die vervolgd worden, met als doel de nareizigers uit de tweede groep beter te reguleren en zo de instroom te verminderen. Het kabinet profileert zich hiermee richting het 'strengste asielbeleid ooit', maar het blijft de vraag of de minister voldoende parlementaire steun weet te verwerven voor deze plannen.