Asbest, energiearmoede en lege VvE-kassen: wie betaalt de rekening?

In dit artikel:

Een SEO-onderzoek naar verduurzaming laat zien dat bewoners behoefte hebben aan duidelijke informatie over subsidies en hulp. Toch is informatie alleen niet genoeg. Vooral bij oudere appartementencomplexen kunnen asbest, achterstallig onderhoud en verduurzaming tegelijk voor grote financiële problemen zorgen.

De recente vondst van asbesthoudend stucwerk in zes Groningse flats, met in totaal 432 huurwoningen, maakt duidelijk dat bouwmaterialen uit het verleden nog steeds gevolgen hebben. Asbest werd tussen 1965 en 1992 toegestaan in de bouw en komt mogelijk voor in veel appartementencomplexen uit die periode. Niet elke toepassing vormt direct gevaar, maar vóór renovatie moet worden vastgesteld welke materialen aanwezig zijn en welke maatregelen nodig zijn.

Dat is complex voor Verenigingen van Eigenaars (VvE’s), die gezamenlijk verantwoordelijk zijn voor onder meer daken, gevels en andere gemeenschappelijke delen. Als hun reserves ontoereikend zijn, kunnen onderzoek, asbestsanering, herstel en isolatie de bijdragen sterk verhogen. Daardoor komen niet alleen huishoudens met lage inkomens, maar ook starters met een hoge hypotheek en beperkte financiële ruimte in de knel.

Een VvE-lening kan de kosten spreiden, maar leidt eveneens tot hogere lasten. De subsidieregeling SVVE vergoedt onder meer asbestinventarisatie, bouwkundig en energetisch onderzoek en plannen voor meerjarig onderhoud, maar niet de daadwerkelijke sanering, reparatie of isolatie.

De overheid zou daarom niet alleen naar inkomens moeten kijken, maar ook naar de financiële gezondheid van VvE’s en de draagkracht van individuele eigenaren. Daarvoor zijn actuele ramingen nodig van onderhouds-, asbest- en mogelijk funderingsherstel. Zonder die aanpak dreigen zowel de armste bewoners als financieel klemzittende starters achter te blijven bij de energietransitie.