Artsen wilden hun patiënten genezen. De overheid zei: nee

In dit artikel:

Tijdens een rondetafelgesprek op 28 september in Washington, georganiseerd door de Amerikaanse senator Ron Johnson, vertelden meerdere artsen en een advocaat over hun ervaringen met alternatieve behandelingen voor COVID-19. Zij stelden dat middelen als ivermectine, hydroxychloroquine, vitamine D, zink en quercetine volgens hun klinische ervaring bij patiënten hadden geholpen, maar dat deze opties door medische organisaties, overheden, media en sociale platforms werden tegengewerkt. De effectiviteit en veiligheid van deze behandelingen worden in het artikel echter niet onafhankelijk onderbouwd.

Dr. Susan Rohr uit South Dakota vertelde over een 52-jarige vrouw die wekenlang beademd werd op de intensive care. Nadat haar familie koos voor een behandeling met methylprednisolon en ivermectine, herstelde de vrouw volgens Rohr volledig. De arts zei dat zij meerdere vergelijkbare gevallen had meegemaakt, ondanks beleid dat artsen aan officiële overheidsprotocollen moest binden.

Ook dr. John Littell beschreef de gevolgen van het voorschrijven van ivermectine. Zijn ziekenhuis legde hem disciplinaire maatregelen op en eiste dat hij zich aan het instellingsbeleid hield. Advocaat Ralph Lorigo zei dat hij 212 families in veertig Amerikaanse staten had vertegenwoordigd die via de rechter toegang tot ivermectine probeerden te krijgen. Volgens hem overleefden in 72 gewonnen zaken vrijwel alle patiënten, terwijl alle patiënten in verloren zaken overleden. Deze cijfers zijn afkomstig uit zijn eigen toelichting en worden in het artikel niet nader gecontroleerd.

De bijeenkomst verwees ook naar Nederland. Artsen die ivermectine aan COVID-19-patiënten voorschreven, werden door de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd beboet of gewaarschuwd nadat zij van het overheidsprotocol waren afgeweken. Enkele artsen vochten die maatregelen aan tot bij de Raad van State. Volgens het artikel draaide die juridische strijd om de vraag hoeveel ruimte artsen hebben om op basis van hun eigen medische oordeel van richtlijnen af te wijken.

Johnson diende daarnaast wetgeving in die artsen meer vrijheid moet geven om door de Amerikaanse FDA goedgekeurde medicijnen voor te schrijven. De senator en de deelnemende artsen presenteren dit als een kwestie van medische keuzevrijheid en verzetten zich tegen de dominante rol van overheden en farmaceutische bedrijven tijdens de pandemie.