Arthur van Amerongen - Het enige wapen tegen narcostaat en drugsdelta Nederland: reguleren en legaliseren

In dit artikel:

In deze satirische column bespreekt de auteur de vierdelige BNNVARA-documentaire *Drugsdelta*, waarin Rudi Vranckx en Sinan Can onderzoeken of Nederland en België zijn uitgegroeid tot narcostaten. De makers reizen onder meer naar Brazilië, Ecuador, Colombia en Mexico. In de Ecuadoraanse havenstad Guayaquil blijkt hoe onveilig de strijd tegen de drugshandel is: zeven aanklagers werden er in een jaar tijd vermoord. Vanuit Guayaquil wordt veel cocaïne richting de havens van Antwerpen en Rotterdam gesmokkeld, soms verborgen in bloemen voor de Nederlandse markt.

Hoewel de documentaire de omvang en internationale verwevenheid van de drugshandel laat zien, concluderen Vranckx en Can dat Nederland en België nog geen narcostaten zijn en dat de strijd tegen criminele organisaties niet verloren is. De auteur vindt sommige onderdelen van de serie weinig overtuigend, maar onderschrijft wel de vraag of het huidige repressieve beleid werkt.

Zelf pleit hij voor legalisering of ten minste regulering van drugs. Daarbij verwijst hij naar burgemeester Femke Halsema, die eerder stelde dat ongeveer 80 procent van de politiecapaciteit naar drugsgerelateerde criminaliteit gaat, terwijl de cocaïneprijzen in Nederland en België al jaren gelijk blijven. Volgens haar heeft de bestrijding daardoor nauwelijks effect en kan regulering het verdienmodel van criminelen aantasten.

De column haalt ook het vroegere Instituut voor de Drugsvrede aan, dat door de juristen Adriaan en Frans Bronkhorst werd opgericht. Zij pleitten voor een ruimere vorm van Nederlands gedoogbeleid, meer onderzoek naar cannabis en bescherming van de rechten van gebruikers. Tegelijk bekritiseerden zij het bestaande beleid als inconsistent en onvoldoende doordacht. Volgens hen keek de overheid weg zolang drugs geld opleverden, terwijl repressie in andere landen vaak leidde tot corruptie, disproportionele straffen en meer macht voor politie en criminelen.

Drugsdeskundige Teun Voeten bestrijdt die visie. Hij noemt regulering een elitair standpunt en waarschuwt dat legalisering van cocaïne kan leiden tot een grote verslavingsepidemie, zoals hij die naar eigen zeggen in de Verenigde Staten zag. Ook zouden criminele organisaties nieuwe markten en diensten ontwikkelen om hun inkomsten veilig te stellen. Daarmee staan Voeten en Halsema lijnrecht tegenover elkaar. De auteur sluit af in zijn kenmerkende provocerende stijl, maar zijn centrale standpunt blijft dat een gereguleerde drugsmarkt mogelijk effectiever is dan de huidige repressieve aanpak.