Arthur van Amerongen - De Goebbelsiaanse berichtgeving van Trouw over het genocidale Israël zit tussen uw oren!

In dit artikel:

In deze polemische column valt de auteur Trouw en onderzoeksbureau Nieuwsmonitor aan naar aanleiding van een onderzoek naar de Nederlandse berichtgeving over Israël en Palestina. Volgens de auteur presenteerde Trouw de uitkomsten triomfantelijk als bewijs dat kritiek op Israëlische acties vooral een product van de verbeelding van rechtse lezers is. Hij vindt het onderzoek methodologisch ondeugdelijk en stelt dat de conclusie vooraf vaststond.

Het onderzoek werd uitgevoerd door onder anderen Nel Ruigrok, Coen Ramaer, Tess Otten, Monty Nolde, Lina el Makrini en Jesse Bruijsten. De auteur probeert hun deskundigheid en journalistieke ervaring in diskrediet te brengen door hun eerdere werk, loopbaan en persoonlijke achtergrond te bespotten. Ook wijst hij erop dat Nieuwsmonitor opdrachten krijgt van onder meer het Commissariaat voor de Media, het Stimuleringsfonds voor de Journalistiek, de NPO, het ministerie van Buitenlandse Zaken en andere publieke instellingen. Daaruit leidt hij een vermeend gesloten netwerk en belangenverstrengeling af, zonder die aantijgingen onderbouwd vast te stellen.

Een centrale conclusie van het onderzoek is volgens de column dat rechtse politici en opiniemakers oververtegenwoordigd zijn in Nederlandse talkshows. Daarnaast zou immigratie er veel aandacht krijgen, terwijl onderwerpen als woningnood en gezondheidszorg minder vaak aan bod komen. De auteur verwerpt die interpretatie en legt juist een verband tussen immigratie en de genoemde maatschappelijke problemen.

Het onderzoek bevat ook kritiek van Eduard Cousin, die in mei 2025 zijn vertrek bij de NOS aankondigde. Hij werkte eerder op de Midden-Oostendesk en stelde dat de NOS structureel meer begrip en aandacht had voor Israëliërs dan voor Palestijnen. Volgens Cousin werd de partij die volgens hem genocide pleegt journalistiek zwaarder gewogen dan de slachtoffers. Hij vertrok vervolgens naar The Rights Forum, een organisatie die opkomt voor Palestijnse rechten. De columnist ridiculiseert Cousins visie en beschuldigt hem impliciet van partijdigheid.

Verder wordt voormalig Telegraaf-journalist Fadime Demir aangehaald. Zij zei dat een hoofdredactioneel commentaar over de aanval van 7 oktober 2023 haar breekpunt vormde en dat haar bezwaren tegen de berichtgeving onvoldoende serieus waren genomen. De auteur betwist haar voorstelling van zaken. Hij beweert, op basis van anonieme bronnen en een eigen verwijzing naar haar sociale media, dat haar tijdelijke contract afliep nadat zij langdurig ziek was geweest. Ook verwijt hij andere media dat zij Demirs relaas overnamen zonder De Telegraaf om wederhoor te vragen.

De auteur besluit dat vooral Trouw, De Groene Amsterdammer en Joop aandacht aan het onderzoek schonken, terwijl andere media het volgens hem links lieten liggen. Hij ziet dat als aanwijzing dat de studie te doorzichtig of weinig overtuigend was. De column is daarmee vooral een felle afwijzing van de onderzoeksopzet en van de opvatting dat Nederlandse media overwegend pro-Israëlisch berichten; de vele persoonlijke aanvallen en ongefundeerde kwalificaties vormen een belangrijk onderdeel van de betoogstijl.