Armeense voorganger Edgar Chopikyan: Jonathan Edwards heeft mij enorm geïnspireerd
In dit artikel:
Edgar Chopikyan, geboren in Artik in het noorden van Armenië, leidde een ongewone weg van zoekende tiener naar voorganger van de Armeense Evangelische Kerk Huis van God in Doorn. Als kind kreeg hij een kinderbijbel en zat sindsdien op zoek naar de God van de Bijbel. Onder het communisme was religie veelal een culturele aangelegenheid; kerken functioneerden vaak niet meer als zulke en geestelijken waren moeilijk bereikbaar. Dat vormde de achtergrond van zijn vroege geloofsverlangen en tegelijk van zijn teleurstelling toen hij geen priesterlijk antwoord vond.
In 2005 verliet Chopikyan Armenië en vroeg asiel aan in Nederland. In azc Appelscha raakte hij in contact met Nederlandse christenen; die ontmoetingen, onder wie een gepensioneerde man die hem bemoedigde, vormden het begin van zijn bekering tot het evangelisch-christelijke geloof. Hij bezocht verschillende gemeenten, kreeg een Armeense Bijbel en nam anderen uit de Armeense gemeenschap mee naar kerkdiensten. Na verplaatsingen tussen opvangcentra en een afgewezen asielaanvraag belandde hij in vreemdelingendetentie in Dordrecht, waar hij negen maanden verbleef. In die periode schreef hij het Nieuwe Testament vers voor vers over — een bezigheid die hem troost gaf — en net toen hij het laatste vers van Openbaring had overgeschreven, werd hem door een bewaker meegedeeld dat hij vrij zou komen omdat uitzetting naar Armenië niet mogelijk bleek.
Na zijn vrijlating kreeg Chopikyan onderdak in de interculturele leefgemeenschap Elim in Doorn en volgde bijbelschool in Zeist. Hij werd in 2009 gedoopt, studeerde later (niet volledig) aan de Evangelische Theologische Academie en stichtte samen met zijn vrouw en later in België een dochtergemeente. In 2023 kocht de Armeense gemeente een pand aan de Acacialaan in Doorn; in 2024 werd Chopikyan als voorganger ingesegend en kreeg hij als uitgenodigde voorganger een verblijfsvergunning voor Nederland.
De gemeente Huis van God richt zich op Armeens- en Russischsprekenden en telt ongeveer 87 gedoopte leden plus 30–35 kinderen en jongeren. Drie pijlers vormen het kerkenwerk: geestelijke groei via preken en Bijbelstudies (juist omdat veel Armeniërs vooral cultureel vertrouwd zijn met het christendom), investeren in gezonde huwelijken en gezinnen, en samen dienen binnen de gemeente (taken als keuken, welkomsteam en worship). De diensten hebben een pinksterachtige worshipsfeer maar de gemeente beweegt zich tegelijk richting reformatorische theologie; Chopikyan noemt invloedrijke auteurs als Calvijn, Bonhoeffer en Jonathan Edwards.
Naast het pastoraat is Chopikyan betrokken bij diaconale projecten in Armenië. Samen met de bekendere Armeense arts Gor Khatchikyan richtte hij de stichting Calling Voice op, die wees- en armoedeprojecten ondersteunt. Lokale samenwerking met Nederlandse kerken verloopt ook: zijn gemeente werkt mee aan de Week van gebed voor eenheid en onderhoudt contact met de Armeens-Apostolische Kerk, een relatie die Chopikyan respectvol maar kritisch omschrijft — hij benadrukt de historische waarde van die kerk en pleit tegelijk voor vernieuwing.
Chopikyan woont met zijn vrouw Nino en hun twee jonge kinderen in de leefgemeenschap Elim vlak bij de kerk. Bidden en kleinschalige gebedsgroepen spelen een belangrijke rol in zijn werk; hij ziet interkerkelijk gebed en verbondenheid als wezenlijk voor christelijke eenheid.