Arme Jordi Cruijff

In dit artikel:

Jordi Cruijff is onlangs aangetrokken om Ajax sportief te herstellen, maar staat nu voor een moeizame klus. Verwacht als nieuwe redder — deels vanwege zijn naam en de erfenis van zijn vader Johan — ziet hij in het Johan Cruijff Stadion een ploeg die al langere tijd ondermaats presteert. Recentelijk werd Ajax zelfs op eigen bodem overvleugeld door provinciale clubs als NEC en FC Twente; de selectie kampt met een onbetrouwbare keeper, kwetsbare verdedigers, te jonge en onervaren middenvelders en slechts één spits met echte klasse: Mika Godts.

De problemen zijn niet opeens ontstaan. Het vertrek van technisch directeur Marc Overmars vier jaar geleden, na grensoverschrijdend gedrag richting vrouwelijke collega’s, markeerde volgens de schrijver het begin van een diepe sportieve neergang. Interne heimwee naar vroegere successen zorgt voor nostalgische geluiden — soms zelfs over een terugkeer van Overmars — maar dat stuit op bezwaren, onder meer omdat de betrokken vrouwen nog bij de club werken.

Financieel beleid droeg ook bij aan de malaise. Ajax betaalde in 2024-2025 circa 21,5 miljoen euro aan makelaarsvergoedingen — aanzienlijk meer dan Feyenoord en PSV — en eerdere transferkeuzes van directeuren als Sven Mislintat lieten een karrenvracht aan dure, slecht renderende spelers achter. Daardoor heeft Cruijff nu de taak een nieuw elftal op te bouwen met beperkte middelen.

De auteur vergelijkt Ajax met een huis dat slecht is gekocht: veel gebreken, maar niet per se onherstelbaar. Jordi Cruijff wordt neergezet als een capabele, integere figuur die geduld en tijd nodig heeft om het roer om te gooien; de uitkomst blijft onzeker, maar fataal hoeft de situatie niet te zijn.