Architecten Eline (35) en Peter (37) verbouwden hun huis in een monument in De Pijp zelf: 'Het bad stond een half jaar in de tuin'
In dit artikel:
Architecten Eline Degenaar (35) en Peter Canisius (37) verhuisden drie jaar geleden van een klein appartement van 49 m2 naar een groter koopappartement van 75 m2 in een gebouw uit de Amsterdamse School, met een zuidgerichte tuin van ongeveer 100 m2. Tijdens de coronaperiode pakten ze de verbouwing zelf aan; het werk liep in fases en duurde in totaal drie jaar (eerst interieur, daarna een uitbouw en tenslotte de tuin).
Omdat het interieur eerder al was gestript en het gebouw pas in 2018 als monument werd aangemerkt, hadden ze relatief veel vrijheid om de indeling te bepalen. Hun uitgangspunt was een ruimtelijke, slimme oplossing: in het midden plaatsten ze een groot, centraal meubel van eikenhout dat tot aan het plafond loopt en fungeert als garderobe, keukenblok, wastafels en cv-ruimte. Dat meubel deelt het huis in twee zones—aan de ene kant wonen, koken en eten, aan de andere kant twee slaapruimtes en de badkamer—en maakt de rest van de plattegrond zo open mogelijk. De wc is bereikbaar via twee schuifdeuren (entreehal en badkamer), waardoor ze een doorloop-wc realiseerden.
Praktische en sfeervolle details: de slaapkamer ligt aan de tuinkant; de babykamer komt aan de voorzijde (de baby is in juni uitgerekend). Ze kozen bewust voor een grote, ovalen vrijstaand bad en hebben de badkamer als een rustige, afgeschermde plek ingericht. Het bad stond gedurende de laatste verbouwfase zelfs een half jaar in de tuin voordat de badkamer afgerond was. Een favoriete plek is de eethoek met een glazen schuifdeur die vrij uitzicht op de ruime tuin geeft; op het dak van de uitbouw zitten de vier katten van de bovenbuurvrouw te observeren.
In de tuin lieten ze drie grote bomen en planten van de vorige bewoonster staan, en vervingen de tegels door grind om de binnen-buitenovergang organisch te laten aansluiten via een slingerend tuinpad. Het tuinhuisje is gerenoveerd tot werkplek met een opklapbed voor logés of mogelijk een extra slaapplaats zodra de baby er is.
De inrichting is strak en modern, maar samengesteld uit persoonlijke vondsten en tweedehands items: een gratis Italiaanse designbank, Gispen-stoelen uit het ouderlijk huis en meubels van marktplaats en reizen. Een groot kleurrijk schilderij van de Spaanse kunstenaar Rafa García voegt accentkleur toe; het zelf ophangen leidde tot de les dat sommige klussen beter worden uitbesteed. Hun centrale kast in eiken brengt warmte en contrasteert met metalen elementen rond het kookeiland, waar vrienden graag blijven hangen.
De verbouwing trok media-aandacht—onder meer op BinnensteBuiten en het YouTube-kanaal Never Too Small—wat hen internationale reacties opleverde en zelfs leidde tot een interieuropdracht voor een stel in New York via Teams. Tijdens het proces ontdekten ze dat ze het klussen leuk vinden en er goed in samenwerken, en de woning weerspiegelt nu zowel hun architectonische ambities als praktische, huiselijke wensen.