Anti-azc-partij stribbelt tegen, maar komst asielzoekerscentrum lijkt onvermijdelijk

In dit artikel:

Na de gemeenteraadsverkiezingen van maart proberen veel gemeenten die fel tegen asielopvang zijn alsnog invloed te houden op de uitvoering van de spreidingswet. Partijen als Hart voor Den Haag, Leefbaar Maessluys, PVV-gedreven coalities in Papendrecht en Trots op Goeree-Overflakkee hebben in coalitieakkoorden vastgelegd dat zij zo min mogelijk of zelfs nul opvangplekken willen aanbieden aan de provinciale regietafel. Daarmee verzetten ze zich tegen de landelijke verdeling van asielzoekers, terwijl ze formeel wel zeggen de wet te zullen volgen.

De wet verplicht gemeenten en provincies om samen opvangplekken te verdelen; lukt dat niet, dan kan asielminister Bart van den Brink ingrijpen en zelf locaties aanwijzen. Juridisch is het mogelijk om weinig of niets aan te bieden, maar volgens hoogleraar Geerten Boogaard botst dat wel met de bedoeling van de wet, die juist leunt op solidariteit tussen gemeenten. Bovendien kan hard verzet politieke en bestuurlijke schade opleveren, bijvoorbeeld in de samenwerking met buurgemeenten.

Niet alle gemeenten kiezen voor dezelfde lijn. Stede Broec zet bestaande plannen voor een azc tot 125 personen door, terwijl Borne en Albrandswaard wel kritisch zijn maar uiteindelijk zeggen zich aan de wet te zullen houden als Den Haag beslist. Den Haag zelf stapte naar de rechter om de verdeling aan te vechten, maar kreeg te horen dat een aparte afweging per gemeente nauwelijks werkbaar is. De kern van het artikel: gemeenten kunnen vertragen en tegenstribbelen, maar de uiteindelijke macht over asielopvang ligt bij het Rijk.