Annie Tak (90) uit Groningen overleden. Oosterparkwijk verliest zijn 'wijkmoeder'

In dit artikel:

Annie Maria Tak-Knuit (1935–2025) overleed op eerste kerstdag op 90‑jarige leeftijd. Decennialang was zij het gezicht en de stem van de Oosterparkwijk in Groningen: een onvermoeibare buurtactiviste die zich inzette voor betere woningen, meer voorzieningen en sociale samenhang. Zelf zei ze altijd onverzettelijk: “De enige manier waarop ik het Oosterpark verlaat, is tussen zes planken.”

Vanaf de jaren zeventig nam Tak een voortrekkersrol in de Werkgroep Stadsvernieuwing, waar zij namens bewoners onderhandelde met gemeente en woningcorporaties over de renovatie van de vaak slecht gebouwde huizen uit Plan Oost (oorspronkelijk gebouwd rond 1918–1919). Haar vasthoudendheid maakte haar tot een onmisbare schakel tussen wijkbewoners en beleidsmakers; pas in 2004 moest ze door gezondheidsredenen haar actieve rol neerleggen. Datzelfde jaar werd ze benoemd tot ereburger van de stad — iets waar ze met gemengde gevoelens op terugkeek, want ze vermeed publieke eer bovenal.

Haar naam leeft echter voort in concrete plekken en initiatieven: het eerdergenoemde Annie Tak Fonds (destijds bedoeld om kleinschalige bewonersinitiatieven te subsidiëren) en het Annie Tak Belevingsveld aan de Oliemuldersweg — een ontmoetingsplek met speeltuin, tennisbaan en picknickruimte die de buurtverbondenheid symboliseert waar Tak zo voor streed. Haagse bezuinigingen hebben het fonds intussen stopgezet, tot haar grote ergernis.

Ook recent bleef ze nog een inspiratiebron: dit jaar werkte ze als 90‑jarige mee aan het theaterproject Goudmakers van collectief LUCY, waarbij haar verhalen zijn opgenomen in ‘Annie’s Vertelautomaat’. Collega’s en medebewoners herinneren haar als een scherp verteller met een feilloos geheugen en een ongeëvenaarde loyaliteit aan de wijk — de wijkmoeder die Oosterpark lange tijd niet alleen vertegenwoordigde, maar mede vormgaf.