26 seconden contact met familie in Iran: 'Het regent lichamen, zeiden ze'

In dit artikel:

Annalie en Lela spreken onder schuilnamen omdat ze vrezen voor represailles van het Iraanse regime. Vanuit Nederland lukt bellen naar familie in Iran nauwelijks; veel communicatieroutes zijn afgesloten. Soms komen er korte telefoontjes vanuit Iran door, maar die duren meestal maar enkele seconden tot minuten en laten familieleden in onzekerheid achter.

Annalie kreeg gisteren kort contact met haar tante, die zegt dat het onveilig is om naar buiten te gaan maar dat binnen blijven ook geen optie is vanwege gebrek aan voedsel en andere benodigdheden. Haar tante sprak van grote angst en zei: "We gaan hier allemaal dood." Ze beschrijft een harde aanpak door ordetroepen; mensen die de straat opgingen om eten te halen keerden vaak gewond terug. "Lichamen vallen alsof het regent", zei haar tante over de doden op straat.

Lela kon twee keer kort haar man spreken; drie weken geleden ging hij naar Iran om voor zijn zieke moeder te zorgen en kwam vast te zitten in Teheran toen protesten losbraken. Hij zei: "Wij worden gegijzeld" en rapporteerde dat de bazaar gesloten is en winkels slechts beperkt open zijn. Beide vrouwen vrezen dat de geheime dienst meeluistert, waardoor familieleden voorzichtig zijn met wat ze zeggen. De situatie veroorzaakt zware emotionele stress: Lela kampt met slapeloosheid en acute angst, terwijl Annalies zorgen verbleken naast de dagelijkse angst die mensen in Iran ervaren.