Anja Hazekamp (58) uit Groningen terug in Europees Parlement. 'Een verenigd Europa? Dat is ver te zoeken'
In dit artikel:
Anja Hazekamp (58) uit Ter Apelkanaal is na een intensieve behandeling van borstkanker teruggekeerd naar het Europees Parlement, waar ze sinds 2014 het Europese belang van de Partij voor de Dieren uitdraagt. In de lente van 2025 kreeg ze de diagnose; de chemotherapie was het zwaarst, gevolgd door operatie en bestraling, en er staan nog jaren hormoon- of andere nazorgtherapieën gepland. Hazekamp maakte haar ziekte bewust openbaar om het taboe te doorbreken en om te verklaren waarom ze tijdelijk minder zichtbaar was. Na de zomer bouwde ze haar aanwezigheid in Brussel geleidelijk op en zegt ze nu weer echt terug te zijn.
Politiek profileert Hazekamp zich als lid van The Left‑fractie, maar zij verzet zich tegen klassieke links‑rechtslabels en waardeert de vrijheid binnen haar groep om onafhankelijk te stemmen. Haar parlementaire drijfveren zijn al die jaren dierenwelzijn, natuur en volksgezondheid geweest; ze studeerde biologie in Groningen en werkte eerder voor natuurbeschermings‑ en dierenorganisaties, en in de provinciale en nationale politiek.
Terug in Brussel constateert ze een veranderde sfeer: waar debatten eerder scherp maar respectvol waren, ervaart ze nu veel polarisatie, scheldpartijen en vocaal verzet — soms zelfs symbolisch beïnvloed door de Amerikaanse politiek; tijdens sommige campagnes zag ze collega’s met MAGA‑petjes rondlopen. De verzwakking van instituties en het opzij schuiven van mensenrechten in de VS wekt haar grote zorgen en benadrukt volgens haar de noodzaak dat Europa zijn democratische procedures in ere houdt.
Concreet is Hazekamp kritisch over de neiging van de Europese Commissie en sommige lidstaten om handels- en veiligheidsvragen prioriteit te geven boven milieu‑ en dierenwelzijnsnormen. Ze noemt het voorbeeld van het Mercosur‑handelsakkoord met Zuid‑Amerikaanse landen: de Commissie wil snelheid, maar in het Parlement bestaat veel weerstand uit vrees dat producten via dat akkoord het Europese milieu- en dierenwelzijnniveau ondermijnen — bijvoorbeeld doordat bestrijdingsmiddelen uit Zuid‑Amerika die in de EU verboden zijn toch via import op de markt zouden kunnen komen. Het dossier ligt voor advies bij het Europees Hof van Justitie, wat de besluitvorming vertraagt, maar de Commissie kan theoretisch besluiten het akkoord voorlopig door te voeren — iets wat Hazekamp verontrust omdat het democratische checks and balances omzeilt.
Een prioriteit waar zij hardop voor vecht is een Europees verbod op langeafstandstransport van levende dieren. Hazekamp rekent voor dat jaarlijks zo’n anderhalf miljard dieren over grenzen worden vervoerd en dat bij extreme voorbeelden tienduizenden dieren op één schip kunnen worden geladen. Ze reisde vaker zelf mee naar havens en markten om de praktijk te documenteren en noemt de schaal en het lijden onacceptabel. De wetgeving die verbetering moet brengen ligt deels klaar, maar loopt in het Parlement vast door economische tegenargumenten; Hazekamp heeft beloofd niet uit Brussel te vertrekken voordat dit onderwerp is afgerond.
Politiek optimisme en koppigheid zijn haar handelsmerk: opgevoed met het Groningse motto "Nait soezen, kop d’r veur" (niet lummelen, er vol voor gaan), blijft ze zich volhouden. Haar kantoor in Brussel weerspiegelt haar engagement: een knuffelkip met "End the cage age", een schilderijtje gemaakt door Pigcasso en zakjes Groningse drop symboliseren zowel humor als toewijding. Ze verdeelt haar tijd tussen Brussel en de plenaire vergaderingen in Straatsburg en werkt samen met een team om haalbare winst te boeken.
De ziekte heeft haar gevoel voor kwetsbaarheid en urgentie versterkt; dossiers als schadelijke stoffen, luchtkwaliteit en voedselveiligheid kregen daardoor nog meer prioriteit. Tegelijk verlangt ze naar een toekomst met meer rust, mogelijk terug in de uitgestrektheid van Oost‑Groningen, waar de horizon haar aantrekt. Voorlopig blijft ze echter in Brussel strijden: dierenwelzijn, natuurbescherming en democratische procedures noemt ze onderwerpen waarvoor ze zich niet gewonnen zal geven.