Andrew Tate heeft ook refojongens in zijn greep, blijkt uit profielwerkstuk

In dit artikel:

Drie vwo-leerlingen van de hervormde Pieter Zandt‑school in Kampen laten zien dat ook reformatorische jongens vatbaar zijn voor de zogenaamde manosfeer. Hanneke Boon (17), Mirja van Loo (17) en Heleen van den Bos (18) maakten dit profielwerkstuk naar aanleiding van een aanwijzing van hun docent Nederlands en filosofie, Gert van de Wege, die veranderingen in het praatgedrag van jongens over vrouwelijke klasgenoten opmerkte.

Voor het onderzoek interviewden de leerlingen 33 willekeurig gekozen jongens van verschillende leeftijden en niveaus. 26 van hen gaven aan ooit manosferische content op sociale media te zijn tegengekomen; ongeveer de helft bleek daadwerkelijk beïnvloed door de ideologie. Dat uitte zich uiteenlopend: van het verdedigen van controversiële influencers zoals Andrew Tate tot het beheren van Instagramaccounts waarop diens berichten worden gedeeld.

De aantrekkingskracht van de manosfeer ligt volgens de onderzoekers in de eenvoudige, concrete zelfverbeteringsopdrachten (sporten, geld verdienen) die snelle en zichtbare resultaten beloven. Dergelijke boodschappen speelden in op onzekerheden van jongens en geven houvast via harde criteria voor succes: rijkdom, fysieke kracht en seksuele aandacht. Bovendien valt op dat sommige manosferische standpunten oppervlakkig overeenkomen met traditionele bijbelse rollen — mannen als kostwinner, vrouwen in het huishouden — waardoor jongeren binnen reformatorische kring sneller geneigd kunnen zijn die boodschap serieus te nemen. Docent Van de Wege en de leerlingen benadrukken echter dat de manosfeer deze ideeën vaak extreem doortrekt en vermengt met immorele of contrasterende claims (bijvoorbeeld dat mannen vreemdgaan als onvermijdelijkheid), waardoor de ideologie uiteindelijk ver afstaat van de christelijke opvatting van een goed leven.

De uitkomst roept zorgen op over kennis en toezicht: ouders en collega-docenten blijken vaak niet op de hoogte van wie zulke influencers zijn en welke invloed zij hebben. In de schoolomgeving wordt het onderwerp nog weinig bespreekbaar gemaakt. De leerlingen en hun docent vinden bovendien geen eenvoudige tegenstrategie; binnen hun omgeving wordt weliswaar feministische tegenstand zichtbaar (bijvoorbeeld via traditionele kledingkeuzes), maar concrete weerbaarheid tegen de manosfeer ontbreekt.

Kortom: het profielwerkstuk toont dat de manosfeer ook binnen behoudende, religieuze kring effect heeft, en pleit voor meer bewustwording en gesprek tussen ouders, leraren en leerlingen over online invloeden.