ANDREAS KINNEGING FILEERT WOKE-LINKS: 'Groenland is een kolonie, waarom steunen jullie Denemarken?'
In dit artikel:
De afgelopen dagen is er in Europa veel verontwaardiging ontstaan over de Amerikaanse belangstelling voor Groenland. In dit opiniestuk wordt die verontwaardiging als hypocriet weggezet: Europese leiders, media en progressieve politici zouden vooral reageren uit anti‑Trump reflexen en daarmee de daadwerkelijke kwestie – de positie en rechten van de Kalaallit, de oorspronkelijke bewoners van Groenland – uit het oog verliezen.
Andreas Kinneging wordt opgevoerd als degene die de hypocrisie blootlegde: volgens hem is Groenland feitelijk een kolonie van Denemarken, en zouden diegenen die pleiten voor 'dekolonisatie' consequent moeten zijn. De auteur steunt die stelling en verwijst naar Kuno Fencker, een vertegenwoordiger van de Kalaallit, die de historische en actuele machtsverhoudingen schetst. Historische feiten die in het artikel naar voren komen: kolonisatie begon in 1721, in 1774 kwam er een Deense handelsmonopolie dat de lokale bevolking economisch benadeelde, en in 1953 werd Groenland formeel aan Denemarken toegevoegd zonder volksraadpleging. Sindsdien, zo stelt Fencker, kampen de Kalaallit met structurele marginalisering en discriminatie.
De kernbeschuldiging is dat Europese 'anti‑kolonialisten' selectief zijn: zij doen luidruchtig aan dekolonisatie zolang dat narratief tegen het Westen kan worden gebruikt, maar als de potentiële bevrijder of economische partner uit de Verenigde Staten komt — en die partij toevallig Trump heet — verdwijnen diezelfde principes. Als de VS investeringen, militaire bescherming en economische ontwikkeling aanbieden, zou dat volgens de auteur voor veel Groenlanders aantrekkelijk kunnen zijn; daarom pleit Fencker voor een internationaal erkend referendum over de toekomst van Groenland, zodat de bevolking zelf kan kiezen tussen voortzetting van de band met Kopenhagen, onafhankelijkheid of aansluiting bij de VS.
Het stuk stelt verder dat de discussie toont hoe politiek gekleurde reflexen EU‑leiders en links‑georiënteerde critici verstommen wanneer dat in strijd is met hun afkeer van Trump en het Amerikaanse buitenlandbeleid. Daarbij wordt betoogd dat Trump — ondanks de vele bezwaren tegen hem — de zaak op de agenda zet en daardoor mogelijk onbedoeld bijdraagt aan aandacht voor de rechten en belangen van de Groenlanders.
Tegelijkertijd bevat het artikel een duidelijke polemische toon: het veroordeelt media en politiek establishment, noemt hun reactie 'schijnheilig' en roept lezers op het standpunt van Kinneging en Fencker te steunen. Als extra context is belangrijk om te weten dat Groenland in de praktijk niet meer hetzelfde is als in 1721: sinds eind 20e eeuw heeft het eiland aanzienlijke zelfbestuurarrangementen (home rule, later self‑rule) gekregen binnen het Koninkrijk Denemarken. Desondanks blijft de vraag wie uiteindelijk over strategische en economische onderwerpen beslist — de lokale Groenlandse autoriteiten, Deense instellingen of externe mogendheden — centraal in het debat.
Samengevat: het artikel beschuldigt Europese elites van selectief anti‑kolonialisme en politieke partijdigheid, pleit voor een eerlijk, internationaal erkend referendum voor de Groenlanders zelf en suggereert dat Amerikaanse betrokkenheid, ondanks politieke tegenzin in Brussel, voor veel inwoners van Groenland concrete voordelen zou kunnen opleveren.