Lijsttrekker DENK: 'Nederland kan islamisering gebruiken'
In dit artikel:
Sheher Khan, lijsttrekker van DENK in Amsterdam, heeft in recente interviews met De Telegraaf en NH Nieuws uitgesproken dat islamitische waarden meer erkenning verdienen in Nederland en dat sommige daarvan een positieve bijdrage kunnen leveren aan de samenleving. Khan gaf als voorbeeld de islamitische nadruk op het verzorgen en blijven bezoeken van ouders; dat, zo zei hij, is iets waar Nederland volgens hem baat bij zou hebben. Hij formuleerde het ook scherp: “Soms denk ik: misschien had ik een islamiseringsagenda moéten hebben.”
Khan benadrukt dat het hem niet om religieuze dominantie gaat maar om gelijke behandeling van religies. DENK wil dat islamitische rituelen en uitingen hetzelfde recht krijgen als christelijke tradities: gebedsoproepen van moskeeën zouden volgens de partij dezelfde status moeten krijgen als kerkklokken, en ramadanverlichting zou niet anders behandeld moeten worden dan kerstverlichting. Khan wil afstand nemen van de term “joods-christelijke identiteit” en noemt zijn voorstellen een “gelijkheidsagenda”: wat voor de ene groep geldt, moet ook voor de andere gelden.
Tegelijkertijd ontkent Khan dat religie een rol speelt bij anti-LHBTI-geweld; hij wijst naar straatcultuur als oorzaak en stelt dat geloof veeleer gedragsnormen kan versterken. Critici reageren fel: zij vinden dat Nederland zijn culturele fundament — vaak geworteld in christelijke tradities — moet beschermen en wijzen erop dat familiezorg ook diep ingebed is in die tradities, dus niet exclusief islamitisch is. Eerdere voorstellen van DENK, bijvoorbeeld rond alcoholgebruik in kantines en reclame, voedden al weer de verdenking dat religieuze normen worden willen doorgevoerd in het publieke domein.
Khan ontkent dat zijn voorstellen puur religieus gemotiveerd zijn en zegt zich op onderzoek te baseren, maar erkent dat zijn achtergrond zijn blik kan kleuren en hem bepaalde maatschappelijke problemen scherper doet zien. De uitlatingen hebben de discussie over “islamisering” nieuw leven ingeblazen en illustreren de spanning tussen streven naar religieuze gelijkheid en zorgen over het behoud van de Nederlandse culturele en politieke grondslagen.