Amsterdam voert remigratiebeleid uit bij buitenlandse daklozen

In dit artikel:

In Amsterdam neemt de overlast door dakloze drugsgebruikers toe, met name door crackgebruik in parken en op straat (zoals in het Oosterpark). De gemeente zet daarom vaker in op repatriëring: begeleiding van buitenlandse daklozen terug naar hun land van herkomst. Volgens Het Parool begeleidden zorg- en welzijnsorganisaties vorig jaar gezamenlijk 532 EU-burgers bij terugkeer; de aantallen zijn de afgelopen jaren sterk gestegen (168 in 2021, 192 in 2022, 277 in 2023, 197 in 2024 en bij één organisatie al 313 in 2025, waaronder naar schatting 30–40 crackgebruikers).

Het gaat vooral om mannen van 30–50 jaar uit Midden- en Oost-Europa, met Polen en Roemenië bovenaan, gevolgd door Duitsland en Hongarije. Hulpverleners wijzen erop dat crack goedkoop en makkelijk verkrijgbaar is in Amsterdam, waardoor verslavingen hier vaak ontstaan of verergeren. Niet iedereen accepteert terugkeer: medewerkers proberen te overtuigen met concrete, in de eigen taal uitgelegde alternatieven en maken afspraken over opvang of behandeling in het thuisland. Vooraf krijgen sommige mensen detoxzorg en tijdelijk onderdak; repatriëring betekent volgens organisaties geen simpel enkeltje maar begeleiding naar passende opvang of zorg. Wie binnen een jaar terugkeert naar Nederland moet vaak het ticket terugbetalen.

De gemeente, onder burgemeester Femke Halsema, onderzoekt juridische en praktische mogelijkheden om repatriëring vaker in te zetten en kijkt daarnaast naar aanvullende maatregelen: betere opvang, zorg en handhaving, en onderzoek naar het mogelijk verstrekken van medicinale crack om gebruikers te stabiliseren. Er is geen structurele registratie van mensen die na terugkeer weer terugkomen; eerder onderzoek wijst uit dat repatriëring kwetsbaar is wanneer in het thuisland werk, huisvesting en zorg ontbreken.