Amsterdam gaat fietsers beperken tot 20 kilometer per uur, maar wie handhaaft? 'De politie heeft daar helemaal geen tijd voor'

In dit artikel:

De snelle opkomst van e-bikes, fatbikes, speedpedelecs en elektrische bakfietsen zorgt voor grotere snelheidsverschillen en meer ongevallen op smalle fietspaden. Nederland telt bijna vijf miljoen e-bikes (ongeveer twee miljoen meer dan in 2020) en ziekenhuisdata tonen de gevolgen: bijna 81.000 mensen belandden vorig jaar na een fietsongeval op de spoedeisende hulp, een stijging van 9 procent; volgens intensivist Marcel Ariës komen e-bikers nu vijf keer vaker op de SEH met letsel variërend van botbreuken tot hersenletsel.

Om dit te bestrijden gaan Amsterdam en Houten experimenteren met een maximumsnelheid van 20 km/uur op bepaalde fietspaden; in Amsterdam moet de proef in september starten. Het ministerie noemde zo’n limiet al in het Meerjarenplan Fietsveiligheid 2025–2029. Voorstanders (waaronder de lokale Fietsersbond) verwachten dat langzamere fietsers — ouderen en ouders met kinderen — daardoor beter worden beschermd en snellere fietsers indien nodig naar de rijbaan kunnen uitwijken.

Experts waarschuwen echter voor handhavingsproblemen: politiecapaciteit is beperkt en flitspalen zijn onbruikbaar omdat fietsen geen kenteken hebben. Er is ook zorg dat een snelheidslimiet geen oplossing op zichzelf is; aanvullende maatregelen zoals helmgebruik en een minimumleeftijd voor e-bikes worden voorgesteld. SWOV volgt de proef omdat wetenschappelijke gegevens over drukte en snelheidsverschillen op fietspaden nog beperkt zijn. Sommigen hopen dat vrijwillige naleving via snelheidsmeters op e-bikes effect kan hebben; anderen betreuren dat e-bikes niet direct op lagere snelheden zijn begrensd.