Amerikanen laten zich injecteren met lijkenvet: Nieuwe trend
In dit artikel:
Sinds 2025 biedt Alpha Male Plastic Surgery in New York een nieuwe vorm van cosmetische of reconstructieve vulling aan: bewerkte vetcellen afkomstig van overledenen, ingezameld via weefselbanken, gezuiverd en als injecteerbare filler gebruikt. De behandeling vervangt klassieke autologe vettransfers (waarbij eigen lichaamsvet wordt afgenomen) en maakt het mogelijk in één sessie volume toe te voegen aan lippen, borsten, billen, borstspieren, biceps of kuiten. Chirurg Douglas Steinbrech stelt dat de ingreep vaak zonder algemene narcose kan, weinig belastend is en korte hersteltijden kent, waardoor het snel aan populariteit wint bij mannen en vrouwen die weinig eigen vet hebben of juist volume verloren door snel gewichtsverlies.
De groeiende vraag wordt deels aangedreven door strengere schoonheidsidealen en door het gebruik van GLP‑1-afslankmedicijnen (zoals Ozempic en Wegovy), waardoor mensen plotseling veel vet verliezen en nieuwe esthetische klachten krijgen. Producenten, zoals Tiger Aesthetics, beweren dat het donorvet wordt bewerkt om herkenbaar DNA te verwijderen en onder de drempel voor immuunreacties te blijven; het product is FDA-conform maar niet formeel door de FDA goedgekeurd zoals bijvoorbeeld botox. Sommige chirurgen waarschuwen echter voor het gebrek aan langetermijndata en mogelijke problemen bij borstkankeronderzoek, omdat ingebracht donorvet veranderingen op mammogrammen kan veroorzaken.
Er zijn bovendien stevige ethische en praktische bezwaren. Huidige donorformulieren in de VS specificeren vet niet apart; het valt vaak onder brede categorieën zoals “bot en bijbehorend weefsel”, waardoor nabestaanden en donoren niet altijd weten dat buikvet kan worden gebruikt voor cosmetische ingrepen. Supply blijft beperkt: elk spuitje vraagt om donormateriaal, en de kosten zijn hoog – circa 25 ml kan ongeveer 5.000 dollar kosten en grote trajecten aan donorvet kunnen oplopen tot rond 100.000 dollar, exclusief artsenhonoraria.
Naast esthetiek zien artsen ook reconstructieve toepassingen (bijvoorbeeld na ongevallen, borstreconstructies, behandeling van littekens of mogelijk bij genderbevestigende chirurgie). De technologie sluit aan bij bestaande medische toepassingen van menselijk of dierlijk weefsel, maar roept tegelijkertijd vragen op over veiligheid, transparantie van toestemming en betaalbaarheid die nog beantwoord moeten worden.