Amerikanen laten verstek gaan op NAVO-bijeenkomst, oud-ambassadeurs bezorgd
In dit artikel:
In Brussel kwamen vandaag de defensieministers van de NAVO-bondgenoten bijeen, maar opvallend genoeg ontbrak de Amerikaanse minister van Defensie Hegseth. Hij stuurde staatssecretaris Colby als plaatsvervanger; ook eerder had minister Rubio van Buitenlandse Zaken afwezigheid gemeld. Dat ministers zonder zwaarwegende reden wegblijven van zulke lang van tevoren geplande vergaderingen is zeldzaam en wekte speculatie dat Washington hiermee politiek gewicht wil verschuiven.
Achter de schermen wordt Hegseths afwezigheid door sommigen geïnterpreteerd als teken dat de NAVO minder prioriteit krijgt vanuit de VS, maar aanwezigen en woordvoerders bagatelliseren dat. De IJslandse minister van Buitenlandse Zaken en NAVO-secretaris‑generaal Rutte gaven aan begrip te hebben voor de drukte rond Indo‑Pacificzaken en benadrukten voortdurende communicatie met de VS. Demissionair defensieminister Brekelmans zei dat logistieke voorbereiding voor een bezoek aan een ander werelddeel days kost en dat de Amerikaanse delegatie duidelijkheid bood door Colby te sturen.
Tegelijk verscheen een verklaring van een groot aantal voormalige Amerikaanse ambassadeurs bij de NAVO en ex‑commandanten sinds 1997, die waarschuwen dat terugtrekking of verminderde betrokkenheid van de VS de Amerikaanse veiligheid en invloed zou schaden. Zij benadrukken dat de NAVO voor de VS een kostenefficiënte strategische ruggengraat is en dat het verlies van collectieve legitimiteit wereldwijde operaties kwetsbaarder zou maken.
Op de agenda in Brussel stonden onder meer de NAVO-missie Arctic Sentry en steun aan Oekraïne. Colby pleitte voor een NAVO 3.0: Europa neemt meer verantwoordelijkheid voor zijn eigen defensie terwijl de VS zich meer op het eigen halfrond en de Indo‑Pacific concentreert. Dit past in bredere stappen van "burden shifting": de Amerikanen dragen op sommige punten commando’s en taken over aan Europese bondgenoten en halen personeel terug uit Europese militaire kenniscentra. De coördinatie van hulp aan Oekraïne ging al deels over naar Duits‑Brits leiderschap, en er wordt verwacht dat de VS een deel van zijn militairen uit Europa zal verplaatsen — hoewel Washington hardnekkig volhoudt dat zijn steun aan de NAVO stevig blijft.
De ontwikkelingen illustreren een verschuiving in trans‑Atlantische taakverdeling: Europa wordt meer verantwoordelijk voor conventionele verdediging, terwijl de VS haar blik deels verlegt, met mogelijke gevolgen voor kosten, risico’s en politieke invloed op wereldniveau.