Alvast een terugblik met Ronald Koeman

In dit artikel:

Ronald Koeman blikt na het WK tevreden terug op een toernooi waarin Oranje ver boven de aanvankelijke verwachtingen uitstak. Na een moeizame start — een nederlaag tegen Algerije en een geflatteerde zege op Oezbekistan — leidde hij Nederland verrassend naar de finale, ondanks dat hij vooraf door veel journalisten al kansloos werd geacht.

Koeman wijst op enkele onverwachte positieve ontwikkelingen: Donyell Malen groeide uit tot de meest scorende spits van het toernooi, Summerville ontwikkelde zich tot een gevaarlijke buitenspeler, en Frenkie de Jong en Ryan Gravenberch transformeerden van onopvallende oefenwedstrijdspelers tot dominante middenvelders. Koeman zegt dat zijn keuzes, zoals het niet selecteren van Veerman en het vertrouwen in een combinatie Memphis–Malen, uiteindelijk vruchten afwerpen. Hij benadrukt dat hij zich niet liet beïnvloeden door negatieve berichtgeving en dat hij vooraf had besloten: “Ik zal geen enkele krant lezen.”

Over Malen vertelt Koeman dat het missen van zelfvertrouwen deels kwam doordat Koeman eerder veel lof aan Memphis gaf; hij overtuigde Malen ervan dat beide spelers naast elkaar konden functioneren, waarna Malen doelpuntrijk speelde — inclusief twee treffers tegen Brazilië in de achtste finale. Koeman noemt het onvermijdelijk om alternatieven als Weghorst en Brobbey achter de hand te houden.

De WK-finale tegen Frankrijk eindigde dramatisch: Nederland gaf een 2-0 voorsprong weg, verloor na strafschoppen, en Malen miste de beslissende penalty. Op vragen daarover reageerde Koeman geïrriteerd en scherp richting de pers, waarmee hij nog eens zijn afstand tot de kritiek van journalisten onderstreepte.