Alsof wegkijken niet erg genoeg was dreigt de aanval op de klimaatwetenschap ons nu blind te maken
In dit artikel:
De aarde warmt door en dat wordt dit jaar pijnlijk zichtbaar: in maart werden in het westen van de Verenigde Staten ongekende hittetoppers geregistreerd — zeventien staten noteerden nieuwe maartrecords en in Los Angeles liep het kwik bijna op naar veertig graden — een anomalie die zelfs klimaatonderzoekers verraste. Tegelijk publiceerde de World Meteorological Organization een zorgwekkend overzicht van de staat van het klimaat: de afgelopen elf jaar vormen de warmste periode ooit en de CO2-concentratie blijft gestaag toenemen. Nieuw in het rapport is de nadruk op de planetaire energiebalans: de aarde houdt steeds meer energie vast, waardoor opwarming onvermijdelijk doorwerkt over honderden tot duizenden jaren.
Boven de poolcirkel zijn de effecten al extreem; de winterse noordpoolkap was sinds het begin van de satellietmetingen nog nooit zo klein, en experts achten een ijsvrije Arctische zomer binnen tien tot twintig jaar reëel. Sommige ondernemers en onderzoekers onderzoeken radicale ingrepen — van het oppompen en vernevelen van zeewater om ijslagen te herstellen tot andere vormen van geo-engineering — maar wetenschappers waarschuwen dat zulke technische oplossingen complex, risicovol en moreel beladen zijn. Veel onderzoekers zouden liever zien dat deze noodmaatregelen overbodig blijven, maar erkennen ook dat investeren in onderzoek naar noodscenario’s verstandig kan zijn.
De wereldwijde klimaatmonitoring rust voor een groot deel op een internationaal netwerk van meetstations en instituten, waarin de Verenigde Staten traditioneel een sleutelrol spelen. Dat fundament staat onder druk door politieke beslissingen in Washington: milieu- en klimaatprogramma’s bij instanties als het EPA, NOAA en zelfs NASA worden uitgekleed, en onderzoekers melden dat hun werk betwijfeld en beknot wordt. Klimaatwetenschappers trekken zich terug of stappen op omdat de wetenschap zelf onder vuur ligt. De auteur waarschuwt dat machthebbers die door de fossiele industrie worden gesteund, liever de wetenschap ondermijnen dan de oorzaken van de crisis aanpakken — en dat zelfs de meest ambitieuze geo-engineering niet opweegt tegen die politieke kortzichtigheid.