Alsof je een dierbare die je ter aarde besteld hebt de volgende ochtend springlevend aan de keukentafel ziet zitten
In dit artikel:
Een Amsterdamse columniste vertelt hoe ze dacht dat haar opvallend lelijke, goedkoop gekochte fiets was gestolen. Die fiets — een bont samengesteld “papegaai”-exemplaar dat juist vanwege zijn onopvallende lelijkheid zogenaamd diefstalbestendig was — leek ineens verdwenen nadat huisgenoot P. haar daarop wees. Ze ging ervan uit dat ze voortaan zonder fiets zat en kocht bij de fietsenmaker meteen een tweedehands vervanger.
Tot haar verrassing vond ze haar eigen fiets later diezelfde dag gewoon terug bij de Albert Heijn. De verklaring bleek simpel: ze had de fiets de dag ervoor daar neergezet en was daarna vergeten dat ze er lopend naar huis was gegaan. De column draait luchtig om verstrooidheid, pech en zelfspot, met als grap dat de oude fiets nu zelfs minder aantrekkelijk is voor dieven omdat er een mooiere naast staat.
De Oranjezomer: Rutger Castricum confronteerde pedofiel: 'Mijn bloed kookte!'