Als zelfs Shell al afhaakt, wie bouwt er nog groene fabrieken in Nederland?

In dit artikel:

Shell stopt met de bouw van een geplande biobrandstoffabriek in Nederland, een beslissing die ondernemers waarschuwt dat de verduurzaming van industrie hier onder druk staat. Grote energie- en industriële spelers zien zich geconfronteerd met een combinatie van stijgende kosten, strenge en vaak ingewikkelde milieuregels en een politiek-bestuurlijke omgeving die volgens hen te veel onzekerheid biedt. Daardoor wordt het economisch risicoprofiel van nieuwe “groene” fabrieken onacceptabel hoog en trekt kapitaal weg of blijft het uit.

De kern van het probleem: ontwikkelings- en bouwkosten lopen op, vergunningstrajecten zijn langdurig en complex, en veranderende beleidskaders maken langetermijninvesteringen onbetrouwbaar. Voor ondernemers betekent dit dat projecten die technisch en ecologisch zinvol zijn, financieel niet langer houdbaar lijken. Het vertrek van een zwaargewicht als Shell fungeert als signaal naar andere investeerders dat Nederland mogelijk niet het geschikte vestigingsklimaat biedt voor industriële klimaatinnovatie.

Gevolgen zijn concreet: minder groene productiecapaciteit in Nederland, minder werkgelegenheid in ketens die aan zulke fabrieken verbonden zijn, en een vertraagde overgang naar duurzamere brandstoffen en processen. Experts en ondernemers pleiten voor duidelijker, voorspelbaar beleid, kortere en eenduidigere vergunningstrajecten en financiële prikkels of garanties die investeringen in groene industrie aantrekkelijker maken. Zonder dergelijke maatregelen riskeren meer projecten te stranden en verschuift innovatie naar landen met stabieler investeringsklimaat.