Als Trumps gedoodverfde opvolger moet JD Vance zich nog steeds bewijzen
In dit artikel:
JD Vance profileert zich als de ambitieuze opvolger van Donald Trump, maar zijn weg naar het presidentschap kent scherpe bochten en moeilijke keuzes. Als vice-president geldt hij als topkandidaat om Trumps politieke erfenis over te nemen, maar zijn recente handelen en de interne dynamiek binnen de Republikeinse partij maken dat allesbehalve zeker.
De afgelopen weken liet Vance zien hoe lastig het is loyaal te blijven aan Trump én aan eerder ingenomen principes. Oorspronkelijk tegenstander van militaire interventies, moest hij publiekelijk instemmen met Trumps militaire acties tegen Iran. Hij verdedigde de president in een conflict met de paus en maakte een omstreden campagnebezoek aan Hongarije, dat zijn gastheer Viktor Orbán volgens peilingen eerder schaadde dan hielp. Daarnaast circuleerde er een lek naar The New York Times waarin Vance als enige zou zijn genoemd die zich tegen de Iranoorlog had uitgesproken — iets dat breed werd toegeschreven aan zijn kamp.
Vance bouwde zijn profiel op met het memoire Hillbilly Elegy, waarin hij zijn jeugd in de verarmde witte arbeidersklasse van de Rust Belt beschrijft. Zijn achtergrond omvat dienst bij de mariniers, een uitzending naar Irak en studie aan Yale via een beurs voor veteranen. Op Yale raakte hij bevriend met techmiljardair Peter Thiel, die hem mentor werd en financieel en politiek op grote schaal steunde. Thiels miljoenensteun was cruciaal voor Vances senaatscampagne in Ohio in 2022 en later voor zijn positie als favoriete running mate in 2024; ook conservatieve mediapersonen en andere donorfiguren steunden die keuze.
Persoonlijk heeft Vance sterke omwentelingen doorgemaakt: van uitgesproken ‘Never Trumper’ en atheïst in zijn twintiger jaren naar bekeerling tot het rooms-katholicisme en aanhanger van de MAGA-beweging na 2021. Critici zien die transformaties als opportunistisch en in dienst van zijn politieke ambities; Vance zelf spreekt van geleidelijke inzichten.
Politiek werkt hij actief aan zijn opvolgingspositie door grote Republikeinse geldschieters te ontvangen en als een bekwame verdediger van Trump op televisie te fungeren. Toch stuit zijn strategie op een hard dilemma: de Republikeinse partij wordt gedomineerd door Trumps persoonlijkheidscultus, waardoor wie in 2028 de nominatie wil winnen weinig afstand kan nemen van Trump. Tegelijkertijd is Trumps populariteit onder zwevende kiezers laag, wat een aanzienlijke handicap kan vormen bij een algemene verkiezing. Bovendien ontbreekt Vance het unieke charisma van Trump, en MAGA heeft geen coherent ideologisch raamwerk dat zonder Trump overeind blijft.
Vance heeft als voordeel zijn jeugdige leeftijd (41), waardoor hij tijd heeft om zijn positie verder uit te bouwen. Maar om de mantel van Trump succesvol over te nemen moet hij zowel de interne steun binnen de partij veiligstellen als een aantrekkelijk alternatief worden voor kiezers buiten de MAGA-bubbel — een lastige evenwichtsoefening.